7 april 2026

Tims stille schreeuw lijkt mij een indringend verhaal, afgaande op de coverillustratie. Ik houd wel van verhalen die gaan over de problemen waar we mee kunnen kampen. Iedereen gaat daar anders mee om, dus er zijn legio verhalen om hierover te lezen. En zo past er bij iedereen weer een heel ander verhaal en krijgen we een inkijkje in andermans leven. Komen we er in dit verhaal achter wat Tim heeft gedaan? En hoe ziet zijn binnenwereld er dan uit?

Een dagboek als sleutel

Tims stille schreeuw begint met een schrijfsel uit het dagboek van Tim. Doordat zijn ouders plots zijn gescheiden, moet hij met iemand gaan praten. Deze kinderpsycholoog raadt hem aan om een dagboek te beginnen, zodat hij zijn gedachten kan toevertrouwen aan het papier. Want erover praten lukt niet zo goed, of wil hij eigenlijk niet. En hoewel Tim het ontzettend stom vindt om zijn gedachten op te schrijven, doet hij het wel. En dat wordt eigenlijk een soort van zijn redding. Zijn beste vriend Jurre vindt namelijk dit dagboek als Tim na een voorval catatonisch voor zich uit ligt te staren in bed. Jurre kan niet tot Tim doordringen en gaat op zoek naar manieren om hem aan het lachen te krijgen. Dan vindt hij het dagboek en zo is er voor het eerst iemand die écht weet hoe het met Tim gaat.

Dat Jurre Tims dagboek vindt en leest, is een gelukje. Ook al voelt Jurre dat het echt niet oké is om iemands dagboek te lezen, het zorgt er wel voor dat hij Tim kan helpen. Jurre wordt namelijk Tims gedachtewereld in gezogen. Een wereld waar het niet echt gezellig is. Vanuit de cel waarin de jongens opgesloten zitten, ontsnappen ze door het schemerduister. Als ze door de Hoeder van het Licht worden gewezen op de duisternis buiten, krijgen ze een opdracht om uit te voeren: vechten tegen de duisternis. Want als het de heks uit het Moeras der Moedeloosheid lukt om de duisternis in de toren te krijgen, dan zal de Zonneprinses verloren zijn. Ze is al ziek en niet sterk genoeg meer om hier iets tegen te beginnen. Dus alle hoop is nu op Tim en Jurre gevestigd.

Diverse lagen

Er zitten veel diverse verhalen en lagen verwerkt in Tims stille schreeuw. Zo is er de scheiding van zijn ouders. Maar zij dragen samen ook een groot verlies met zich mee. Tim had namelijk een zusje, maar zij is overleden door een noodlottig ongeluk. Tim weet er het fijne niet van, want er wordt nooit over gesproken. Maar hij ondervindt er dagelijks de gevolgen van. Zijn moeder is namelijk overbezorgd, waardoor hij veel niet mag. Totdat zijn moeder een baan vindt waardoor Tim elke werkdag even alleen thuis zal moeten zijn. In die tijd kan zijn moeder hem niets verbieden. Maar de grootste verhaallijn is toch wel dat Tim iets heel ergs heeft gedaan en daardoor als een zombie-standbeeld in zijn bed ligt, hangt. Tim en zijn beste vriend gaan een queeste aan om dit alles op te lossen in Tims binnenwereld.

Tims stille schreeuw vertelt het verhaal van de queeste waarin Jurre zijn beste vriend Tim wil helpen. De teksten zijn afwisselend blauw; het dagboek, dat ook herkenbaar is aan het schriftje bij de hoofdstuktitel. En zwart; het nu, dat herkenbaar is aan het zonnetje bij de hoofdstuktitel. Het is echt een fijne manier om op deze manier te lezen. Door de kleuren is het verschil visueel gemaakt. Maar de teksten voegen ook steeds nieuwe informatie toe aan wat op de achtergrond heeft gespeeld. Hoe het zover heeft kunnen komen dat Tim iets heel ergs heeft gedaan. Maar je leest ook wat Tim en Jurre moeten doen om de Zonneprinses te redden van de heks uit het Moeras der Moedeloosheid. Een prachtig verhaal voor kinderen vanaf 10 jaar.

Tims stille schreeuw recensie

Tims stille schreeuw is geschreven voor kinderen vanaf 10 jaar. Het kan echt een spiegel of raam zijn voor kinderen. De één kan zich herkennen in de scheiding die Tim in vervelende situaties brengt. De ander herkent zich misschien in de manier waarop Tim daarmee omgaat. Voor weer een ander kind zal het inzicht geven in hoe het kan zijn om gescheiden ouders te hebben. Dat praten misschien niet leuk is, maar wel helpt, al is het met een vriend of vriendin.

Tims stille schreeuw was voor mij een verrassend boek. Ik heb het aangevraagd uit nieuwsgierigheid en het stelde me niet teleur. Sterker nog, ik vind het echt een aanrader. De manier waarop het verhaal in elkaar zit, vind ik echt knap, prettig en doordacht. Het leest enorm fijn en je kunt het lastig wegleggen, omdat je gewoon wilt weten hoe het afloopt met Tim. Redt hij de Zonneprinses? En kan Jurre Tim eigenlijk wel redden? En wat is er nou gebeurd waardoor Tim zo catatonisch voor zich uit ligt te staren in bed? Ondanks de wat zware verhaallijnen voel je vooral met Tim mee en blijf je voornamelijk nieuwsgierig.

Illustraties van Monique Dozy

Naast de prachtige metaforen, voor wat er in Tims binnenwereld om gaat, staan er ook mooie illustraties in Tims stille schreeuw. De cover verbeeldt niet alleen de titel maar ook het meegezogen worden naar die duistere binnenwereld van Tim. De illustraties zijn een kleurige toevoeging aan het verhaal ondanks de duisternis in het verhaal en Tims leven.

Monique Dozy illustreerde onder andere Joe Mellow, Het verhaal van een prinses en een pistool en Gevonden van auteur Cees van den Berg.

2 april 2026

Bianca Mastenbroek heeft al een flink oeuvre op haar naam staan. Van kinderboek tot historische romans. Van prentenboek tot AVI verhalen.
Ik ken haar voornamelijk van haar YA en jeugdboeken.
Geschiedenis, fantasie en magie zijn terugkerende elementen in haar verhalen. Ook in dit boek weet zij een magische wereld te creëren in een realistische verhaal wat de impact van een echtscheiding kan hebben.

Inhoud
Tims ouders zijn uit elkaar. Bij zijn moeder is het nu niet fijn maar bij zijn vader nog erger. Zijn vader heeft namelijk een nieuwe vriendin met dochter die alle ruimte , maar vooral zijn vader inpikken. Tim zit niet lekker in zijn vel en dan doet hij iets vreselijks op het schoolplein. Daarna thuisgekomen gaat hij in bed liggen en reageert nergens meer op. Apathisch ligt hij daar en niemand krijgt contact. Zijn beste vriend Jurre bezoekt hem en wil hem helpen. Dan wordt hij opgeslokt in de duistere binnenwereld van Tim. In deze magische wereld moeten zij de Zonnenprinses redden en ontmoet Tim de heks uit het moeras van Moedeloosheid die hij moet verslaan.

Wat een bijzonder verhaal. Er is het verhaal over de scheiding en de rollercoaster van emoties waar Tim zich in bevindt. Door middel van fragmenten uit zijn dagboek kom je daar meer over te weten. En dan het magische verhaal in zijn binnenwereld waar emoties in wezens zijn veranderd en een gezicht krijgen.

Een mooie combinatie waarbij de werelden in een mooie mix door elkaar heen lopen. Het avontuur van Tim en Jurre test hun vriendschap maar maakt hen ook sterker.

De stijl van vertellen is prettig en pakkend. Als je wel eens eerder wat van deze auteur las snap je wat ik bedoel. Verder zit er meer gelaagdheid in dan je zou denken. Filosofie en metamoforen geven voldoende stof om bv klassikaal iets met het boek te gaan doen. Net als de titel die net als de cover en titel zijn top en vallen na het lezen op hun plaats.

26 maart 2026

Tim schrijft een dagboek. Dat doet hij op advies van een kinderpsycholoog. Zijn ouders zijn uit elkaar gegaan, en Tims wereld is totaal op zijn kop komen staan. Hij probeert er mee om te gaan, maar de onmacht en de ogenschijnlijke onverschilligheid van zijn ouders veroorzaken een almaar groeiende woede. En die moet er uit...

Door de dagboekfragmenten komen we aan de weet wat er allemaal gebeurd is, en de enige die hem lijkt te kunnen helpen is zijn beste vriend Jurre. De situatie lijkt uitzichtloos, maar Jurre houdt vol. En dan, op een wonderlijke manier, komen ze plotsklaps in een avontuur terecht, waarbij ze zich in de binnenwereld van Tim bevinden. Daar is het donker, het ziet er niet echt naar uit dat ze hieruit kunnen komen. Maar gelukkig is er ook magie, en gelukkig is er Jurre...

Het wordt een spannende magische tocht, onderbroken door de dagboekfragmenten. Een grappig element is de emmer op pootjes, waarin in constant regelmatig druppels vallen. En als die emmer overloopt is de tijd voorbij...

'Op gelukjacht! Tim keek links, Jurre rechts, ze keken hoog en laag, ze keken onder en achter en tussen. Opeens hoorde Tim iets. Hij bleef staan en gebaarde naar Jurre dat die stil moest zijn. Op het gedrupdrup van Dribdrib en zijn eigen hartslag die in zijn oren bonsde na, was het stil. Dan had hij zich vast vergist.'

Uiterst passende titel, maar dat besef je pas na het lezen. Het is een verhaal dat in je hoofd blijft zinderen, omdat het een reëel probleem is, maar tegelijk is het verhaal niet realistisch. Als je ouders bepaalde beslissingen nemen, kunnen die grote gevolgen hebben. Tim in dit verhaal gaat er helemaal aan onderdoor, en zijn ouders zien dat niet eens. Zij begrijpen hem niet, maar ze praten blijkbaar ook niet met hun zoon. Het lijken erg egocentrische mensen.

Het is een verhaal dat helaas voor veel kinderen herkenbaar zal zijn. Hoe ga je er mee om als je ouders uit elkaar gaan? Daarnaast gaat het ook over ontdekken wie je zelf bent. En over vriendschap natuurlijk. En ook nog heel mooi geschreven, met grappige woordvondsten. En mooie illustraties. Het is ook zeker een aanrader voor ouders die er over denken uit elkaar te gaan.

Bianca Mastenbroek (1975, De Moer, N-Br) studeerde Techniek en Maatschappij aan de Technische Universiteit Eindhoven. Ze werkte als milieuadviseur en begon te schrijven. Haar debuut verscheen in 2008 ‘Vuurproef’ een historische roman over heksenvervolging. Het was het eerste in een lange rij, waaronder veel historische boeken, voor jong en oud. In 2019 won ze voor haar historische roman Hendrick, de Hollandsche indiaan de Jonge Beckman en de Thea Beckmanprijs.

23 maart 2026

De titel trok me meteen: een stille schreeuw? Tijdens de eerste pagina’s vroeg ik me nog even af in wat voor verhaal ik was beland, maar dat gevoel verdween al snel. Daarna wilde ik eigenlijk alleen nog maar doorlezen. Bianca Mastenbroek schrijft nuchter en toegankelijk, en juist daardoor komt het verhaal extra binnen. Ook de Juriaanse scheldwoorden, die verrassend vriendelijk klinken (en waarschijnlijk erg leuk om te bedenken), geven het verhaal iets eigens. Het verhaal draait om Tim, die iets verschrikkelijks heeft gedaan. Wat dat precies is, blijft lange tijd onduidelijk en juist dat maakt nieuwsgierig. Het zorgde ervoor dat ik bleef doorlezen. Sinds dat moment ligt Tim als een soort zombie in bed en reageert hij nergens meer op. Zijn beste vriend Jurre weigert hem op te geven en probeert hem te helpen. Samen belanden ze in een magisch avontuur waarin ze de Zonneprinses moeten redden en de heks moeten verslaan. Dat is in het begin even schakelen, maar al snel wordt duidelijk hoe knap deze fantasiewereld verweven is met de werkelijkheid. Het redden van de prinses blijkt onlosmakelijk verbonden met Tims zoektocht naar zichzelf.

Die gelaagdheid wordt versterkt door de dagboekfragmenten van Tim. Deze persoonlijke stukken geven stukje bij beetje inzicht in wat er is gebeurd en hoe hij de scheiding van zijn ouders en zijn nieuwe werkelijkheid ervaart. Juist daarin zit de kracht van het boek. Je leest niet alleen over Tim, maar kruipt echt in zijn hoofd. Zijn gevoelens en frustraties maken voelbaar wat die stille schreeuw eigenlijk betekent.

Dit verhaal maakt duidelijk wat de impact van een echtscheiding kan zijn op een kind. Het is een thema dat we allemaal kennen, maar door de manier waarop Mastenbroek het beschrijft, komt het dichtbij en raakt het.

Tegelijkertijd is dit een boek waar sommige kinderen misschien even in moeten komen, zeker door de afwisseling tussen werkelijkheid en fantasie. Juist daarin ligt een mooie kans. Met een beetje begeleiding van een ouder of leerkracht kan het verhaal nog meer gaan leven en ontstaan er waardevolle gesprekken over wat er gebeurt, zowel in het verhaal als daarbuiten.

Zonder te veel te verklappen: een detail dat ik erg waardeerde, is de setting. Het verhaal speelt zich niet af in een grote stad, maar in Drenthe. Dat geeft het verhaal een eigen sfeer en maakt het voor kinderen uit die regio extra herkenbaar.

Tims stille schreeuw is een indringend en tegelijkertijd toegankelijk boek voor lezers vanaf groep 6, en dat is knap! Het biedt volop aanknopingspunten voor gesprekken over vriendschap, gevoelens en echtscheiding en laat zien hoe belangrijk het is dat een stille schreeuw ook gehoord wordt.

22 maart 2026

Niet elk boek pakt je meteen, maar sommige boeken moet je even de tijd geven. 💛

We merkten allebei dat dit een boek is waar je echt even in moet komen. Ook voor A. een sterke lezer, was het begin lastig: grip krijgen op het verhaal, op wie wat vertelt en op wat er precies met Tim aan de hand is. Maar juist door door te lezen, valt steeds meer op zijn plek.

A. benoemde vooral de mooie illustraties, het duidelijke lettertype en dat je uiteindelijk goed kunt volgen wie wat denkt of zegt. Wat dit boek extra sterk maakt, is hoe herkenbaar Tims situatie voor veel leerlingen kan zijn: gescheiden ouders, nieuwe relaties, een andere woonplek, alles anders. De vraag die daaronder voelbaar wordt: zien ze mij nog wel echt?

Langzaam ontvouwt zich de diepere laag van het verhaal. Alles wat Tim met zich meedraagt stapelt zich op, tot de druppel de emmer doet overlopen. In de symbolische tocht door zijn binnenwereld draait het om het terugvinden van geluk, moed en vertrouwen.

Een boek dat niet meteen alles prijsgeeft, maar daardoor juist steeds meer betekenis krijgt.

21 maart 2026

Een roepende in de woestijn? Het kind van de rekening zijn? Wie niet weet wat dat betekent moet Tims stille schreeuw van Bianca Mastenbroek lezen. Want waar het verhaal eerst misschien nog wat vervreemdend aandoet, word je langzaam het gevoel van Tim in getrokken. Steeds meer puzzelstukjes komen op tafel te liggen en dat betekent geen goed nieuws. Wat doe je wanneer alles om je heen verandert, je leven door al de volwassenen die van je houden steeds meer verder wordt veranderd?

Tim heeft iets verschrikkelijks gedaan en daarom ligt hij apathisch op de bank. Ieder beetje levenslust is verdwenen en niemand weet echt tot hem door te dringen. Alleen Jurre, Tim zijn beste vriend, voelt nog vertrouwd en kan nog een klein beetje bij Tim binnenkomen. Niet voor niets is het Jurre waarmee Tim op reis gaat in zijn duistere binnenwereld. Op zoek naar zijn moed en geluk, op weg naar om de Zonneprinses uit het Moeras der Moedeloosheid te redden en de heks te verslaan.

Mastenbroek heeft met Tims stille schreeuw een heel bijzonder boek geschreven dat, zeker voor kinderen waarvan de ouders in scheiding liggen, heel dichtbij kan komen. Je wordt als lezer zo in Tim zijn leven getrokken dat je zijn boosheid, eenzaamheid en machteloosheid door iedere bladzijde heen voelt komen. En constant blijft de vraag: Wat heeft Tim voor verschrikkelijks gedaan? Het maakt dat je verder wilt lezen, dat je alle gebeurtenissen uit het dagboek sneller wilt laten ontvouwen, de puzzel sneller compleet voor je wilt hebben liggen. En terwijl je stukje bij beetje steeds meer komt te weten, word je iedere keer verrast.

Na het lezen van het boek blijf je achter met vragen, maar ook hoop. Vragen, omdat je jezelf afvraagt of je jezelf niet te veel met Tim hebt laten meeslepen. Is alles wel zo erg als Tim het voelt? Hoop, aangezien Tim door de reis in zijn binnenwereld steeds meer leert over zichzelf en steeds beter om leert gaan met de situatie. Lost het alles rondom de scheiding van zijn ouders op? Nee, dan zou het boek te sprookjesachtig aanvoelen. Tim leert er mee omgaan, ontdekt hoe hij zijn emoties beter onder controle kan houden. Maar leuk? Leuk wordt het nooit.

Tim is het kind van de rekening, Tim is de roepende in de woestijn waar de grote mensen om hem heen proberen hun leven weer op de rit te krijgen. Hun eigen geluk staat op één, al doen ze zo hun best om dat van Tim niet te vergeten. Alle veranderingen doen iets anders, maken juist dat Tim zichzelf verliest in zijn donkere, duistere binnenste.

Bij dit boek heb je even de tijd nodig om alles te verwerken. Het raakt doordat het zo eng realistisch is. Het raakt omdat je zo met Tim meeleeft en eigenlijk niet meer in staat bent om boven het verhaal te hangen. Het raakt, bam! De prachtige uitgave en kleurenillustraties van Moniqie Dozy maken Tims stille schreeuw tot een lust voor het oog. De contrasten in kleur en scherpte brengen de emotie nog sterker over.

In dit boek is scheiden het hoofdthema, maar ondertussen komt er nog zoveel meer in voor. Jezelf verliezen (en weer terugvinden), verlies van een dierbare en wat het met je doet, vriendschap (en de kracht ervan) en jaloezie. Een verhaal in vele kleuren, zowel van het palet als de emotiethermometer.

15 maart 2026

Toen ik aan Abeltje vroeg welk boek van mijn TBR-stapel hij als eerste zou kiezen om te gaan lezen koos hij voor Tims stille schreeuw. Ik twijfelde tussen dit boek en Hazenhart van Henk Hardeman als volgende titel (waar ik overigens ook ongelofelijk veel zin in heb), maar Abel viel op de kaft van het nieuwe boek van Bianca Mastenbroek.

En wat ben ik blij dat ik dit boek heb gelezen. Zoals Bianca zelf aangaf in de Lemniscast, als je een boek van Lemniscaat in handen hebt, dan weet je dat het goed is. Het is mooi, en heeft kwaliteit. Dat is met dit fantastische boek ook absoluut het geval.

Het verhaal gaat over Tim. Tim heeft iets verschrikkelijks gedaan. Sindsdien ligt hij catatonisch in bed en reageert hij nergens meer op. Zelfs niet op zijn beste vriend Jurre. Jurre is er eigenlijk altijd voor hem. Behalve op het moment dat het mis ging. Hier voelt Jurre zich ontzettend naar over en maakt dat hij alles wil doen om zijn vriend weer terug uit de duisternis te halen, waar Tim in is verdwenen. In de poging van Jurre om zijn beste vriend weer normaal te krijgen, wordt Jurre meegetrokken in de magische binnenwereld van Tim. Een spannende tocht door de innerlijke duisternis van Tim volgt, waarbij er steeds meer op zijn plek valt en Jurre Tim steeds beter gaat begrijpen. De twee vrienden moeten tot het uiterste gaan om de Zonneprinses te redden in deze magische wereld zodat zij weer kan sprankelen en Tim weer normaal kan maken.
Tijdens deze reis wordt hun vriendschap flink op de proef gesteld, en leert Jurre niet alleen over Tim, maar ook over zichzelf…In een race tegen de klok gaan de twee vrienden de strijd aan met de heks uit het Moeras der Moedeloosheid. Zal het ze lukken om haar te verslaan?

Dit boek is ongelofelijk sterk geschreven. De opbouw zit zo goed in elkaar. Via een afwisseling van dagboekfragmenten van Tim en de ervaringen van hem en zijn vriend Jurre in de duistere binnenwereld van zijn gedachten, kom je erachter wat Tim voor verschrikkelijks heeft gedaan, maar ook wat het VO (Vreselijke Ongeluk) was wat zijn ouders van elkaar verwijderd heeft. Echt onmogelijk om weg te leggen, dit boek. Mooi is de vriendschap tussen de twee jongens, de kwetsbaarheid, en ook maakt het duidelijk hoe lastig het soms is om iets uit je hoofd bespreekbaar te maken. Mooie lessen in een waanzinnig spannend en magisch verhaal.

Verder nog even aandacht voor de illustraties van Monique Dozy. Ik kan niet zo goed benoemen waarom, maar ik vind de illustraties van Monique heel erg prettig. Ik zeg dat dus eigenlijk op basis van gevoel (mag dat nog?). Ik kende haar werk al van ‘Het verhaal van een prinses en een pistool’ waar de illustraties ook echt heel passend waren bij de teksten van Cees van den Berg. En zo ook hier. Naast de magische wereld brengt ze ook de wereld uit Tims dagboek mooi en helder in beeld. Er is lekker veel ruimte gemaakt voor illustraties in het boek en ook door de pakkende cover zou ik dit direct tussen een groot aanbod van verschillende boeken op een boekentafel uit pakken.

Ik las dit jaar al een flink aantal geweldige boeken (o.a. Limbusland en De Wonderverteller), maar dit boek staat zeker ook heel hoog in mijn eindlijst voor 2026. Hulde!

11 maart 2026

Vriendschap. Fantasy. Dagboek. Drie woorden die passen bij Tims Stille Schreeuw, het nieuwe boek van Bianca Mastenbroek. En Tim is inderdaad stil aan het begin van het boek. Erg, erg stil.

Je begint met een dagboekfragment waarin Tim moet schrijven van de kinderpsycholoog die hem begeleidt. Meteen wordt duidelijk dat hij enorm worstelt met de scheiding van zijn ouders. Er is iets met een VO, een vreselijk ongeluk en je maakt kennis met Jurre, de beste vriend van Tim. Het hoofdstuk erna wordt verteld vanuit het perspectief van Jurre en zo switch je de hele tijd heen en weer. Jurre gaat op bezoek bij Tim die ziek thuis zit. Tim heeft namelijk iets verschrikkelijks gedaan en zit daardoor als een zombie voor zich uit te staren. Niemand krijgt hem aan de praat en ook Jurre lukt dit niet. Wel ligt het dagboek op Tims bureau en Jurre begint erin te lezen. Maar een dagboek is natuurlijk privé. Op het moment dat Jurre zich verontschuldigt bij Tim, pakken ze elkaar arm vast en wordt Jurre meegezogen in een fantasiewereld. Vanaf dat moment lopen Tims gedachtenwereld en zijn emotionele binnenwereld door elkaar.

Zo ontrafel je als lezer stukje bij beetje wat er in Tims leven is gebeurd. De scheiding van zijn ouders hakte er enorm in bij hem, je komt te weten wat het Vreselijke Ongeluk precies inhoudt en uiteindelijk wat Tim gedaan heeft. Dat zou op zich al een interessant boek op kunnen leveren maar de link met een klassieke queeste werkt verrassend goed. En het zorgt voor een ander type verhaal dan bijvoorbeeld De lijst van Violet Sopjes, waarin een dagboek in opdracht van een therapeut een rol speelt. Tims Stille Schreeuw voelt als een mix van dat boek met Lord of the Rings. Tim en Jurre moeten namelijk - in zijn binnenwereld - de heks uit het Moeras der Moedeloosheid verslaan. Onderweg komen ze allemaal moeilijkheden tegen, die ze uiteraard glansrijk oplossen. Hun hele reis is een metafoor voor het omgaan met tegenslagen en uitdagingen die je op je pad tegenkomt. En dat is iets waar je je hele leven wat aan kan hebben.

11 maart 2026

Tim en Jurre zijn beste vrienden. Tims ouders zijn pas gescheiden. Nu ligt Tim als een soort zombie in zijn bed, omdat hij iets ergs heeft gedaan en is er zelf erg van geschrokken. Jurre gaat bij Tim op bezoek en dan wordt hij opeens door Tims mond naar binnen gezogen. Hij komt in een cel terecht samen met Tim. Als ze uit de cel zijn gekomen krijgen ze een opdracht van Aelion, een magiër die in een man en vrouw kan veranderen. Ze moeten de heks verslaan om de Zonneprinses te redden. Tim en Jurre gaan Tims geluk, kracht en moed terug krijgen. Gaat het hen lukken om de heks te verslaan en Tim in de echte wereld weer beter te krijgen?

Ik vond dit een heel leuk en mooi boek! Het was spannend en je wilt elke keer verder lezen. Ik vond het heel mooi hoe Jurre probeert zijn vriend Tim te helpen. Je krijgt om de beurt een hoofdstuk, het ene hoofdstuk uit het dagboek van Tim, en het andere over Tim en Jurre die de Zonneprinses gaan redden. Aan het begin word gezegd dat Tim iets ergs heeft gedaan, maar niet wat waardoor je ook verder wil lezen om te weten te komen wat hij heeft gedaan. In de hoofdstukken uit Tims dagboek lees je over hoe het thuis gaat. Dat gaat niet zo goed. Zijn vader heeft een vriendin Kelsey en Tim moet er 2 weken in de maand heen. Door alle situaties bijelkaar komt hij op bed te liggen. Ik zou dit boek zeker aanraden, vooral als je houdt van leuke en spannende boeken.

8 maart 2026

De flaptekst van het boek maakte meteen dat ik het boek heel graag wilde lezen. Tim heeft immers iets verschrikkelijks gedaan en ik ben nieuwsgierig wat hij dan toch gedaan heeft. Hij ligt tegenwoordig op bed en reageert niet eens meer op zijn beste vriend Jurre. Reden genoeg dus om meteen in het boek te gaan lezen. Ik beland meteen in de situatie dat Tim naar een kinderpsycholoog gestuurd is omdat zijn ouders uit elkaar gaan. Het is een situatie die niet voor iedereen nieuw zal zijn en waar sommigen van jullie misschien al mee te maken hebben gehad. Tim moet van de kinderpsycholoog een soort dagboek bij houden. Ze heeft al gauw in de gaten dat de sessies met hem weinig nut hebben dus hij mag wegblijven op voorwaarde dat hij wel in het dagboek blijft schrijven. Gelukkig weet zijn vriend Jurre hem altijd op te beuren. Mama niet want van mama mag hij bijna niks want zij heeft vaak schrik dat er iets kan gebeuren. Jurre is onderweg naar Tim en hoop dat het beter met hem gaat. Tim hangt namelijk in bed als een zombie en reageert nergens meer op, zelfs niet op Jurre. Tim heeft op school iets verschrikkelijks gedaan en Jurre was er die dag niet bij. Had hij hem anders tegen kunnen houden? Als Jurre bij Tim is neemt hij een kijkje in zijn dagboek. Hij wil het niet maar hij moet wel. Als hij er over nadenkt kon hij het al een tijdje aan zien komen dat het slechter ging met Tim, eigenlijk al vanaf het moment dat zijn vader een nieuwe vriendin had. Dan verspringt het boek steeds tussen verschillende hoofdstukken, wisselend tussen de situatie hoe deze was zowel bij mama als bij papa en zijn nieuwe vriendin Kelsey, en haar dochter van negen. En tussen een soort wonderbaarlijke, magische wereld. Deze wereld is duister en in die wereld wordt Jurre met Tim’s gedachten meegezogen. Ze krijgen de opdracht om de Zonneprinses te redden voor het te laat is en daarvoor zullen ze samen naar de heks in het Moeras der Moedeloosheid moeten gaan. Voor ze daar zijn zullen ze eerst op zoek moeten gaan naar het Wensenwoud alleen lijkt die niet zo eenvoudig te vinden. Als ze het eenmaal door hebben verschijnt het Wensenwoud alsof het er altijd al was. Alsof dat nog niet avontuurlijk genoeg is moeten ze ook door door het Gelukslabyrint moeten komen. Iets wat in het begin een onmogelijke opgave lijkt tot Jurre ineens een geniale ingeving krijgt. Het is niet zo dat de heren tijd genoeg hebben want ze hebben Dripdrip die ze gezelschap houdt: een emmertje waar steeds een druppel in valt dat aangeeft hoeveel tijd ze nog hebben om de Zonneprinses te redden. Het is een heel avontuur dat op ze wacht, niet zonder gevaar en niet zonder dat hun vriendschap zwaar op de proef gesteld wordt. Ondertussen ontdekken ze meer dan ze vantevoren gedacht konden hebben.. Het verhaal blijft me vasthouden en ik kan het boek maar heel moeilijk weg leggen. Het feit dat er steeds geswitcht wordt tussen de verschillende werelden geeft het verhaal een speels effect en maakt het extra prettig om te lezen.

3 maart 2026

Wat doet jouw emmer overlopen?

In het boek volgen we Tim, met wie het op z’n zachtst gezegd niet goed gaat. Het verhaal opent met een jongen die volledig vast lijkt te zitten. Als een zombie zit hij op zijn kamer. Hij eet en drinkt nog, maar daar houdt het ongeveer op. Zijn beste vriend Jurre probeert tot hem door te dringen. Tim moet daarbinnen toch nog ergens aanwezig zijn? Wanneer Jurre bij hem op bed gaat zitten, gebeurt er iets bijzonders: hij lijkt een andere wereld binnen te worden getrokken. Een middeleeuwse, sprookjesachtige wereld waarin Tim er aanvankelijk niet beter voorstaat.

Al snel ontmoeten ze de tovenaar Aelion. Of is het een tovenares? Deze mysterieuze figuur vertelt dat de wereld in gevaar is: de Zonneprinses verzwakt, en zonder haar overheerst het duister. Tim blijkt de uitverkorene om het tij te keren. Met een amulet om zijn hals en een emmer met beentjes aan hun zijde gaan Tim en Jurre op weg naar de heks in het Moeras der Moedeloosheid.

Het avontuur wordt afgewisseld met dagboekfragmenten van Tim. Op advies van een kinderpsycholoog is hij gaan schrijven, en die fragmenten geven geleidelijk inzicht in wat hem heeft gevormd en gekwetst. Je ziet hoe frustratie zich opstapelt, soms uitgesproken, vaak opgekropt.

Waar de dagboekfragmenten helder en direct zijn, is het fantasieverhaal filosofischer van aard. De emmer fungeert als tikkende klok in de fantasiewereld: wanneer hij overloopt, is het te laat. In Tims werkelijkheid lijkt die spreekwoordelijke emmer al lang vol. Ook symbolen als de Spiegel der Waarheid vragen om aandacht en interpretatie.

Dit boek voelt als een wake-upcall voor ouders die willen begrijpen wat een scheiding met een kind kan doen. Tegelijkertijd biedt het volop aanknopingspunten voor gesprekken in de klas. De kracht van het verhaal schuilt uiteindelijk in het samen ontrafelen van de metaforen die onder de oppervlakte meebewegen.

Ik raad dit boek aan voor...
Voor leerkrachten die een groep lesgeven met kinderen met veel gescheiden ouders
Voor kinderen die graag meer over zichzelf willen leren
Voor iedereen die houdt van een afwisselende opbouw in verhalen

26 februari 2026

Het gaat steeds slechter met Tim, maar niemand lijkt dat in de gaten te hebben. Zijn ouders zijn net gescheiden en hier is Tim de dupe van. Zijn vader lijkt alleen nog maar oog te hebben voor zijn nieuwe vriendin Kelsey. Hij doet alles wat zij vraagt. De moeder van Tim is druk met haar werk om rond te komen. Gelukkig heeft Tim een beste vriend, namelijk Jurre. Maar op het moment dat Tim hem het hardst nodig heeft, is hij onbereikbaar. En dan doet Tim iets heel doms… Daarna lijkt hij in een zwart gat te vallen. Het gat in zijn hoofd dat bestaat uit alleen maar duisternis. 🕳️

Jurre komt bij de alleen-nog-maar-op-bed-zittende en naar-voren-starende zombie Tim langs. Hij belooft om pas weer weg te gaan als hij de Timschim heeft laten lachen. Als Jurre smeekt om hem binnen te laten, gebeurt er iets bijzonders. Jurre wordt meegetrokken de duistere, magische wereld van Tim in. Daar vindt hij Tim. De twee vrienden moeten een queeste voltooien, Tims queeste. Hij moet op zoek naar zijn geluk, moed en kracht. ✨ Zal het hem lukken om uit het gat te komen?

Door middel van het geschreven dagboek van Tim kom je tussen de avonturen door steeds een beetje meer te weten van de jongen en waarom hij zich zo ellendig voelt. Zijn moeder is bang voor ongelukken en daarom is zij altijd op haar hoede. Dat heeft Tim overgenomen; hij bedenkt bij alles wat hij doet welke gevaarlijke rampen er op de loer liggen. Je komt er pas aan het einde van het boek achter wat Tim die bewuste vrijdagmiddag op het schoolplein voor doms heeft gedaan. Doordat je hier benieuwd naar bent, blijf je maar doorlezen. 📖

In dit boek lees je hoe volwassenen de gevoelens van een kind volledig over het hoofd zien. Daardoor loopt het bijna helemaal verkeerd af met Tim. Ook lees je wat vriendschap kan betekenen. Gelukkig heeft Tim een beste vriend die alles voor hem over heeft. Het is een hoopvol verhaal waarin knap beschreven wordt hoe de jongen met donkere emoties omgaat.

22 februari 2026

De titel, genaamd ‘Tims stille schreeuw’ gaf in eerste instantie veel vraagtekens bij mij. Een stille schreeuw, hoe kan dat? Uiteindelijk denk ik dat dit boek veel kinderen gaat laten voelen wat zij ook voelen, namelijk een bepaalde frustratie die zij niet op de goede manier kunnen uiten. Echt een parel om thuis of om in de klas te hebben.

Tims ouders gaan scheiden en dit doet hem veel. Al helemaal als hij hoort dat zijn vader een nieuwe vriendin heeft. Op het moment dat het op het schoolplein helemaal misgaat, valt Tim weg. Dagenlang ligt hij thuis, op bed. Zijn vriend Jurre komt langs om hem een hart onder de riem te steken, maar dan gebeurt er iets opmerkelijks:

Jurre wordt meegezogen in de duistere binnenwereld van Tim. Hier hebben zij een duidelijke missie: de zonneprinses haar licht teruggeven. In dit avontuur wordt hun vriendschap op de proef gesteld. Gaat het Jurre lukken om Tim te helpen, of laat die ene druppel de emmer overlopen?

In de klas kan je heel veel met dit boek. Door het alleen al voor te lezen, kom je honderd procent tot veel literaire gesprekken. Wat zou jij doen als je de hoofdpersoon was? Vind je de keuze van Tim/Jurre goed en waarom? Ten slotte weet ik zeker dat er kinderen zijn die zich echt kunnen vinden in het verhaal van Tim.

5 februari 2026

Tims ouders zijn gescheiden. Er gebeuren allerlei dingen die zijn vertrouwde leven op zijn kop zetten. Zo erg, dat zijn beste vriend Jurre niet meer goed weet hoe hij Tim moet opvrolijken. En dat is best gek, want normaal gesproken is Jurre daar heel goed in. Hij verzint gekke woorden, die alleen Tim en hij begrijpen. Ze gaan samen op schattenjacht. Maar nu niet meer. Tim ligt als een “hombie” (een halfdode zombie) in zijn bed en reageert nergens meer op. Jurre wil niets liever dan Tim helpen. Maar hoe? Dan gebeurt er opeens iets geks. Het lijkt alsof Jurre wordt meegezogen in Tims grauwe massa. Ze komen samen in een donkere ruimte terecht. Waar een heel nieuw avontuur begint. Samen gaan ze op zoek naar Tims geluk, kracht en moed. Daarvoor moeten ze de heks uit het Moeras der Moedeloosheid verslaan. En ondertussen dribbelt er een emmer met ze mee, die telkens een druppel voller komt te zitten. Als de emmer overstroomt, is de tijd op.

Wat een prachtig geschreven boek is Tims stille schreeuw. Al direct zijn de karakters zo springlevend, dat ze je meenemen in het verhaal. De onbesuisde maar loyale Jurre, de wat meer introverte Tim, ze staan vanaf het begin stevig op papier. Door het perspectief van Jurre in de “grijze wereld” af te wisselen met Tims dagboekfragmenten, ga je steeds beter begrijpen wat er in Tim om gaat én blijft het spannend.

De grijze wereld is een prachtige metafoor voor Tims gedachten, waar Jurre als enig lichtpuntje doorheen dartelt. Dat ook Jurre meer is dan dat, en hij zijn eigen schaduwkant blijkt te hebben, maakt het boek alleen maar interessanter.

Ook de bijfiguren, zoals de ouders, zijn zorgvuldig opgebouwd, waardoor ze volwaardige personages worden. Je begrijpt hun drijfveren. En ze zijn zo geloofwaardig dat je ze soms door elkaar zou willen schudden wanneer ze actie uithalen die eigenlijk niet kunnen.

Tims stille schreeuw is een krachtig verhaal over jezelf beter leren kennen, voor jezelf op durven komen, de moed hebben om te delen wat je dwars zit, loskomen van verwachtingen, durf, moed en kracht. Hoewel de thema’s best pittig kunnen zijn, wordt het boek nergens zwaar. De band tussen de jongens geeft warmte, de grapjes van met name Jurre houden het luchtig. Daarnaast is het ook nog eens spannend: zal het de jongens lukken om in die vreemde wereld de heks te verslaan.

Een boek met diepte, spanning, humor en emotie dus. Beslist een “must-read’!