Geheugenstrijd

Toen de vinger van de lange vrouw verder omhoogging, leek het alsof alle kracht uit hem wegstroomde in de richting van die wijzende, trillende vinger. Zijn knieën knikten. We moeten hier weg, schoot het door zijn hoofd. Maar wat hij ook probeerde, hij kreeg geen beweging in zijn benen. Hij stond vastgenageld aan de grond. Wat was dat? De wijzende nagel van de lange vrouw was bloedrood gekleurd. Fokko gilde zonder geluid. Zijn keel zat dicht. De lange vrouw knipperde eenmaal met haar ogen en verlegde haar blik naar Vana. Vrij! Ineens was hij vrij! Alsof hij verlost werd van rotsblokken waaronder hij bedolven was geweest. Hij ademde diep in en uit en draaide zijn hoofd naar Vana. Haar gezicht was melkwit. Nu had die vrouw háár te pakken!