Home

- Nieuws
- Auteur
- Publicaties
- Bestellen
- Lezers op de foto

Mail

Volg mij op

Boeken

- kinderen
- jeugd
- volwassenen

De boom in

Fragment

Introductie

 

 

Verraadster

De bel ging en haar klasgenootjes verdrongen zich al bij de deur terwijl Rikje haar tas nog moest inpakken. Er werd gelachen, afgesproken en gezucht om het proefwerk van de volgende dag.
Kaat ging mee met Yana, maar Lise schudde haar hoofd. 'Ik ga thuis leren voor aardrijkskunde.'
Ik ook, dacht Rikje. Ze zwaaide naar Lise. 'Zullen we samen ...' Te laat, Lise verdween al in de gang.
Rikje sukkelde naar de openstaande deur. Waarom had Lise niet even gewacht? Het lege klaslokaal gaf het antwoord: het lag niet aan Lise, het lag aan háár. Zij was te langzaam, de wereld te snel. Maar ze was niet de enige slome. Robbe slenterde naar het bureau van de meester.
Rikje kon niet blijven staan om te luisteren, dat zou raar zijn, dus liep ze de gang in.
'Het lukt me niet, het proefwerk morgen’, zei Robbe mat.
'Gaat het niet goed thuis?'
Rikje bleef staan. De vraag van de meester klopte niet. Alles goed thuis? was een normale vraag geweest. Zo'n vraag waarop niemand het antwoord wilde weten.
'Nee.'
'Ga even zit...'
De meester sloot de deur en Rikje haastte zich weg.
Op het schoolplein hingen nog wat groepjes kinderen rond. De straat was vol met vertrekkende auto's, fietsers en lopers.
Een kliek meiden liep langs de vuilnisbak. Een meisje met roodgeverfd haar gooide een flesje tegen de rand en het stuiterde op de grond. Gierend van het lachen liep de groep door.
Rikje moest zich er niet mee bemoeien, maar de woorden vlogen er al uit.
'Hé, je laat iets vallen!'
Een felle blik. 'Vraag eens of dat me interesseert!' Het meisje keerde Rikje haar rug toe. 'Rare milieufreak.'
Rikje kromp ineen.
'Waar hangt Kaat toch uit?' Kaats moeder speurde het schoolplein rond en trok een blond meisje mee.
Rikje liep naar hen toe. 'Kaat heeft afgesproken met Yana.'
De mond van Kaats moeder vertrok tot een harde streep. 'En waarom weet jij dat wel en ik niet? Sta ik hier voor ...' Ze schudde haar hoofd. 'Sorry, jij kunt er ook niks aan doen. Het is toch een kleine moeite om even door te geven waar je uithangt? Fijn dat jij wel de moeite neemt om het me te vertellen.'
Rikje voelde haar borst zwellen.
'Maar ze zal het wel leren. Voorlopig spreekt ze met niemand meer af.'
Rikje zakte in. Ze had Kaat in de problemen gebracht. Stom, stom, stom. Ze wist nu al wat Kaats moeder straks zou zeggen: ‘Ik hoorde van Rikje ...’ Zij zou de verraadster zijn. 'U begrijpt het verkeerd, mevrouw. Kaat wilde op u wachten, maar Yana moest weg en daarom vroeg ze aan mij het u te vertellen.’
Kaats moeder keek misprijzend. 'Je bent de slechtste leugenaar ooit! Kom, we gaan!' Ze trok Kaats zusje mee.
'Dag.' Rikje pakte haar fiets en ging op huis aan.

 

 

Logo Bianca Mastenbroek
Bianca Mastenbroek Bianca Mastenbroek (1975) is geboren en getogen in De Moer (zes straten, een kerk en een café) en woont sinds 1995 in Eindhoven.
Zoals heel veel schrijvers was ze van jongs af aan al gek op lezen en schrijven. Als kind schreef ze hele schriften vol. Haar allereerste ‘boek’ heeft ze als tiener nog op de typemachine uitgetypt.
 
  Lees meer op de pagina 'Auteur'  
     
Geheugenstrijd