Home

- Nieuws
- Auteur
- Publicaties
- Bestellen
- Gastenboek

Mail

Volg mij op

Boeken

- kinderen
- jeugd
- volwassenen

De boom in

Recensies

Introductie

Fragment

Signeren

 

20 oktober 2011

Ik heb genoten van Geheugenstrijd. Ik vind dat het verhaal erg knap in elkaar zit en de stukjes van Suvi en Rhei passen er helemaal goed in, ook wat betreft de timing van de gebeurtenissen. 
Verder genoeg humor en spanning. Knap werk. 
Minpuntje: jammer dat het nu uit is, ik had nog wel door willen lezen. Gelukkig weet ik dat je aan nummer twee werkt.

Suzanne Wouda, auteur van Stormvaart

***

1 november 2011

Let op, deze recensie bevat SPOILERS. Heb je Geheugenstrijd nog niet gelezen en wil je nog niet al te veel over het verhaal weten, lees dan deze recensie niet.

De dertienjarige tweeling Vana en Fokko woont op het eiland Arandia. Hij eiland is geïsoleerd van de buitenwereld en het leven is er goed en vredig. Net zoals alle andere kinderen van hun leeftijd gaan ze op audiëntie bij de koning. Alle ouders krijgen van de koning een zak zilverstukken per kind. De koning wil namelijk dat elk kind de mogelijkheid moet krijgen om een studie te volgen.

Heel nobel van de koning. Maar in werkelijkheid is de audiëntie een dekmantel. Een select aantal inwoners van Arandia weet de waarheid. Namelijk dat op het eiland mensen met hoorns leven. Deze hoorns houden ze verborgen onder de hoge hoofddeksels die zo populair zijn op Arandia. Mensen met een hoorn hebben magische krachten. Er zijn twee soorten hoorndragers: de enkelgehoornden en de dubbelgehoornden. De audiëntie is in werkelijkheid een manier om de kinderen eruit te pikken bij wie een hoorn zal gaan groeien. Deze kinderen worden onder het mom van een speciale opleiding van hun ouders geïsoleerd en leren alles over hun magische krachten. Vana en Fokko krijgen deze speciale opleiding aangeboden. Hun ouders krijgen een zak goudstukken per jaar dat de tweeling in opleiding zal zijn. De trotse ouders gaan meteen akkoord.

Vana krijgt een dubbele hoorn en bij Fokko groeit een enkele. Dubbelgehoornden beschikken over onbeperkte magie terwijl enkelgehoornden slechts een beperkte hoeveelheid kunnen gebruiken. Wanneer die hoeveelheid op is, is het voorbij. Bovendien is er een vloek uitgesproken over enkelgehoornden. Een vloek met verstrekkende gevolgen.

Vana en Fokko kunnen hun opleiding niet in alle rust volgen want er is haast geboden. Het eiland wordt aangevallen en alle hulp is nodig. De godin van het eiland, Suvi, heeft een magische barrière over het eiland gelegd om het tegen haar slechte broer Rhei te beschermen. Maar de barrière is verzwakt en de vijand staat op het punt binnen te dringen. De volgelingen van Rhei hebben maar één missie: “Alle magiërs en tovenaars van Arandia moeten dood.”

Behalve het verhaal van Vana en Fokko wordt ook het verhaal van een andere tweeling verteld. Namelijk dat van Suvi en Rhei. Hun verhaal wordt verdeeld over het boek uit de doeken gedaan op bladzijden die eruit zien als perkamentvellen. 

Het verhaal is vrij duister en soms wreed. Omdat dit boek geschikt is voor kinderen vanaf twaalf jaar had dat van mij een stuk minder gemogen. Tieners plegen moorden en dit wordt uitgebreid beschreven. Een voorbeeld:

“Ze draaide zich om, griste haar mes tevoorschijn en verborg het achter haar rug. Hij kwam dichterbij. Ze liet hem komen, steeds dichterbij. Tot hij zijn hand om haar middel sloeg. Ze zwaaide met haar arm en het mes gleed door zijn keel.

Terwijl hij probeerde de stroom te stelpen met zijn handen, spoot het bloed uit de wond. Net een fontein. Rochelend zakte hij in elkaar. Daar lag hij, de slaaf, te vechten voor zijn leven. Glimlachend keek ze toe hoe hij steeds langzamer bewoog, steeds oppervlakkiger ademhaalde en een glazige blik in zijn ogen kreeg”.

Het verhaal is sterk geschreven en heeft al dat geweld niet nodig. Soms worden Fantasy-verhalen wat te omslachtig maar dat is in dit boek helemaal niet het geval. Het verhaal is goed te volgen en voorin staat bovendien een plattegrond van Arandia. De vertelling over Suvi en Rhei is een goed gekozen aanvulling. Het spannende en fantasierijke boek Geheugenstrijd is het eerste deel van een trilogie.

Annemarie van Leestafel.info

***

6 november 2011

Geheugenstrijd; een spannend, zeer fantasievol boek met 2, nou eigenlijk in 1e instantie 3 verhaallijnen. Het 1e verhaal vertelt over de tweeling Rhei en Suvi die lang geleden leefden en goden werden. Het 2e verhaal vertelt over Fokko en Vana ook een tweeling, die erachter komen anders te zijn dan ze dachten. Ze gaan in opleiding bij de koning om het eiland Arandia te leren beschermen tegen de vijand. Het 3e verhaal gaat over Mauli, zij groeit op het vasteland, en leert daar dat de Arandianen de vijand zijn.

Het boek leest makkelijk weg, de verhaallijnen lopen goed synchroon door elkaar heen en doet je het verhaal steeds beter en beter begrijpen. Mastenbroek zet een hele nieuwe wereld neer die je snel in zijn grip neemt. Voor de meeste personages krijg je meteen sympathie en als je een deel van het verhaal over dat personage leest sta je al gauw aan zijn of haar kant. Later in het boek worden het 2e en 3e verhaal min of meer 1 verhaal, als Mauli op Arandia aankomt. Dat heeft Mastenbroek erg goed in elkaar gezet, eigenlijk merk je niet dat het ineens 1 verhaal is geworden. Heel knap vind ik dat gedaan! 

Voor kinderen vanaf 12 jaar zal dit een bijzonder spannend boek zijn, waar ze heerlijk in kunnen duiken en even van de wereld afgesloten zijn. En ook volwassenen zullen dit boek kunnen waarderen en er een goede les uit kunnen trekken. Ik ben benieuwd naar het volgende deel.

Oordeel: Vijf sterren

Maria Schrijver van Magic Tales

***

9 november 2011

Deze recensie bevat enkele SPOILERS.

Vana en Fokko komen samen met hun ouders aan in Arandia. Hun ouders hopen dat ze voor beiden een zak met zilveren munten krijgen om zo een goede opleiding voor hen te kunnen betalen. Vana en Fokko blijken wel heel speciaal te zijn en de koning biedt hen een speciale opleiding aan. Het zijn echter woelige tijden, want een oorlogsvloot die de doodsteek van Arandia kan betekenen, nadert het eiland. Er worden breuken in het beschermend schild van Arandia ontdekt, wat alleen maar slecht nieuws met zich meebrengt: minstens één vijand bevindt zich al op het eiland.

Een duidelijke uitwerking van het traditionele "goed versus kwaad"
Geheugenstrijd is het eerste deel van een trilogie en vertelt het verhaal van Vana en Fokko, twee van de weinige mensen die magie kunnen gebruiken. Echter wordt hun opleiding in het omgaan en beheersen van deze magie abrupt beëindigd door de dreiging van een naderende oorlogsvloot en de ontdekte gaten in het magische schild dat Arandia van de Vijand beschermt.
Uit bovenstaande alinea valt te concluderen dat dit jeugdboek zonder enig probleem onder het subgenre "epische fantasy" is te plaatsen. In Geheugenstrijd weet Mastenbroek de klassieke strijd tussen goed en kwaad mooi neer te zetten. Ze weet dit conflict dat gegroeid is uit een reeks van gebeurtenissen in het oude Arandia op een eenvoudige en toegankelijke manier voor te stellen. Niet té eenvoudig, maar juist ideaal voor de beoogde doelgroep van twaalf plussers.
Mastenbroek zorgt ervoor dat de spanning, die het goed-tegen-kwaad-conflict met zich meedraagt, nooit helemaal verdwijnt. Een pluspunt in dit traditionele twistpunt is dat ze ook genereus is geweest voor de zogenaamde "slechte" kant. Ook met dat perspectief laat ze de lezer confronteren. Hierdoor slaagt ze erin om het verhaal zodanig te vertellen zodat de keuze van wie er nu gelijk heeft bij de lezer ligt. Hebben de "goeden" gelijk? De "slechten"? Of hebben ze allebei (on)gelijk?

Een tweeling zwaait de plak
Vana en Fokko zijn een tweeling en toch zeer verschillend. Dat is natuurlijk te verwachten in een verhaal als dit. Mastenbroek zet deze personages goed neer. Aan de hand van vrij simpele, maar ludieke beschrijvingen in het begin van het verhaal komt men al snel te weten wie voor wat staat. Ook hun verschillen zijn snel duidelijk door de manier waarop Mastenbroek met haar personages speelt. Elke scène lijkt heel doordacht te zijn neergezet en doelbewust om een personage beter uit de verf te doen komen. Hierdoor ontstaat er leven en weet ze lezers te prikkelen, waardoor men al snel de ene na de andere bladzijde zal omslaan.
Een tweeling, die de hoofdrollen moet vertolken, is niet gemakkelijk neer te zetten in een vrij dun boek zoals Geheugenstrijd. Dit omdat het moeilijk is om twee personages die even belangrijk zijn – en zeker in dit verhaal waar Vana en Fokko als ze samen zijn zich een voelen – ook een even grote rol te laten vervullen. En helaas dient er gezegd te worden dat Mastenbroek hier niet in slaagt. Vana treedt veel vaker op de voorgrond dan Fokko en ook de aandacht die Mastenbroek heeft geschonken wat betreft karakterontwikkeling is bij Vana meer te voelen dan bij haar broer. Ook gebeurt deze subtieler dan bij Fokko het geval is. Mastenbroek heeft hem tot een zulke grove ontwikkeling gedwongen doordat deze zich voornamelijk op het einde van het verhaal plaatsvindt. Dit lijkt ook voor een stuk samen te gaan met de plot, die de lezer tot een snel tempo dwingt, omdat ze ook daar steeds minder afwerkt en minder de puntjes op de i zet doordat ze het tempo nog eens verhoogt. Het is duidelijk dat Mastenbroek geen woord teveel heeft geschreven, maar er valt over te discussiëren of ze er geen te weinig heeft gebruikt. Misschien zou ze met iets meer woorden wel het einde en de karakterontwikkeling van Fokko subtieler en meer afgewerkt kunnen realiseren.

Mastenbroek speelt op veilig
In vergelijking met Bottenduider, dat al een behoorlijk goed verhaal is, is Geheugenstrijd beter. Toch heb je tijdens of na het lezen geen wauw-effect. Mastenbroek vertelt een goed en aantrekkelijk verhaal. Het is zeker de moeite om eens te lezen, maar vernieuwend of grensverleggend is het helaas niet. Tijdens en na het lezen van Geheugenstrijd lijkt het alsof Mastenbroek zich vastklampt aan platgewalste paden en deze niet goed durft te verlaten. Is dat verkeerd? Nee, maar hierdoor mist ze voor sommigen misschien wel de kans dat dit boek met kop en nek boven andere kinderboeken in het genre uitsteekt.

Een mooie uitgave
De Vier Windstreken heeft van Geheugenstrijd een mooie uitgave gemaakt. Het is een verzorgde paperback geworden met daarop een mooie omslagillustratie van Iris Compiet. Compiet weet de ideale uitnodigende sfeer op te roepen. In het boek staat een kaart – zoals traditioneel bij boeken binnen de epische fantasy – die een toegevoegde waarde kan hebben voor lezers die graag in dit soort verhalen de kaart erbij nemen. Ook leuk is de toevoeging van een speciale bladzijde met perkamentrol waarop een stuk uit de historie van Rhei en Suvi is gedrukt aan het einde van elk hoofdstuk.

Goed, maar niet gedurfd
Geheugenstrijd is al bij al een goed verhaal geworden. Mastenbroek weet de strijd tussen goed en kwaad op een mooie manier neer te zetten en creëert leuke personages met een behoorlijke diepgang waardoor deze zeer toegankelijk zijn voor de lezer. Uit dit alles kan men concluderen dat Mastenbroek een goede en gedreven schrijfster is. Nu is het alleen te hopen dat ze in de toekomst de veilige paden zal durven te verlaten.

Eindoordeel: Drieëneenhalve ster

Yarrid Dhooghe van Fantasy Wereld

***

12 december 2011

Let op, deze recensie bevat SPOILERS. Heb je Geheugenstrijd nog niet gelezen en wil je nog niet al te veel over het verhaal weten, lees dan deze recensie niet.

Vana en Fokko zijn op een leeftijd dat ze volwassen worden en dit blijkt een ommekeer te zijn in hun leven. Ze worden uitgekozen om aan het koninklijk hof van Arandia een speciale opleiding te volgen. Vereerd maar wantrouwend laten ze zich onderwijzen. Ze blijken twee van de weinigen te zijn die als gehoornden geboren worden. Nu ze volwassen worden komt de magie die hun hoorns bezitten tot hun beschikking. Ze worden gescheiden opgeleid omdat Fokko een enkele gehoornde is en Vana twee hoorns krijgt. Toch klopt er iets niet en Vana blijft zoeken naar antwoorden.

Wanneer hun eiland aangevallen wordt door de dienaren van de Gehoornde en het magische schild wat het eiland beschermd wordt beschadigd, worden ook Vana en Fokko in de strijd betrokken.

Fokko wordt ingezet om de vijanden die op het eiland konden komen te doden. Wanneer Vana erachter komt wat het vreselijke geheim is wat voor hen verborgen is gehouden gaat ze achter haar tweelingbroer aan. De twee weten de tweede vijand zonder te doden onschadelijk te maken. Het gevaar is geweken, maar voor hoelang…

Die laatste zin staat niet in het boek maar blijft in je gedachten hangen als je het laatste hoofdstuk heb gelezen.

In het begin moest ik erg wennen aan de gedachten die Bianca beschrijft. Nadat ik een paar pagina’s had gelezen viel het niet meer op. Het is geen boek die je moet pakken als je van plan bent een half uurtje te gaan zitten lezen. Als je het eerste hoofdstuk eenmaal gelezen hebt wil je doorlezen.

Bianca’s schrijfstijl leest erg makkelijk weg. De setting en de sfeer van het eiland waar ze over schrijft is erg herkenbaar. Na ieder hoofdstuk is een apart stukje ingevoegd over het verhaal van de eerste gehoornden waar de godin Suvi en haar broer Rhei strijden om het goede en kwaden van de magie waarover ze beschikken. Zo kom je ook steeds meer te weten over de strijd die de tweeling voert. Zowel tegen de dienaren van de Gehoornde als tegen de magie waarin ze verstrikt zitten.

Al met al een boek dat je een keer gelezen moet hebben.

Marieke Mater

***

13 december 2011

Deze recensie bevat enkele SPOILERS.

Arandia is een eiland, in een tijd dat er nog met zwaarden gevochten wordt en er alleen nog met zeil wordt gevaren. Arandia heeft een magische barrière want het wordt bedreigd door de dienaren van de Gehoornde op het vaste land. Vanna en Fokko, een uitverkoren tweeling met magische krachten in hun hoorns, moeten meehelpen om het eiland te beschermen. Het verhaal van de tweeling wordt afwisselend verteld met dat van Mauli, een meisje van het vijandige kamp. Ook wordt het verhaal van het ontstaan van de strijd tussen het goede (de godin Suvi) en het kwade (haar tweelingbroer Rhei) door deze twee perspectieven heen geweven. Dit verhaal van 200 jaar geleden is op iets donkerder papier gedrukt, met versleten randen, als van een perkamenten bladzijde. Het verhaal is behoorlijk spannend geschreven en zit goed in elkaar. De titel is veelzeggend want hoe meer een enkel gehoornde zijn of haar magie gebruikt, hoe meer geheugen er zal verdwijnen – dit is de spreuk waar het hele verhaal op gebaseerd is. Voor kinderen die geïnteresseerd zijn in de wereld van magie en de strijd tussen goed en kwaad. Kleine druk, normale interlinie; volle bladspiegel. Vanaf ca. 12 jaar.

NDB | Biblion door: Anne-Marie Radstake

***

12 januari 2012

In dit realistische fantasyverhaal zijn drie verhaallijnen. We beginnen met Vana en Fokko, een tweeling. Door hun ouders worden ze, zoals alle ouders op het eiland Arandia dat doen, als ze de volwassenheid naderen, naar de koning gebracht. In ruil voor hun bezoek krijgen ze een zak met zilver. Ze weten niet beter dan dat het een ritueel is, op verzoek van de koning. Als hij dat nu leuk vindt. Maar deze twee jongelui ontdekken dat er meer achter dat ritueel zit: hun ouders worden weggestuurd met een zak met goud: de tweeling is uitverkoren voor een speciale opleiding.
Fokko vindt het prachtig: hij wil niets liever dan leren omgaan met zwaarden. Vechten, dat lijkt hem wel wat. Maar Vana is verstandiger, en vooral als ze ook nog van Fokko gescheiden wordt, wil ze er het fijne van weten. Dan komt de aap uit de mouw: heel af en toe worden er speciale mensen geboren!
Bij hen groeit als ze volwassen worden een hoorn op het hoofd, en in die hoorns zit een speciale magische kracht. En jawel: Vana en Fokko hebben hoorns: Vana zelfs twee, en zij blijkt veel magische krachten te hebben!
Terwijl hen geleerd wordt met hun kracht om te gaan en Fokko inderdaad leert vechten, ontdekken ze ook dat het eiland gevaar loopt. Op het vasteland woont de vijand, de Gehoornde, die hun eiland wil inlijven en daarvoor het magische schild probeert te vernietigen dat Arandia beschermt.
Daar hebben we het tweede verhaal: een van die vijanden is het meisje Mauli. Zij weet door het schild te komen en gaat op pad met haar opdracht: iedere hoorndrager, iedere tovenaar vermoorden, want dan is het schild waardeloos.
Fokko wordt er op uit gestuurd om haar te pakken te krijgen. Vana heeft haar twijfels of dat wel goed gaat.
Tussendoor hebben we nog het derde verhaal dat gedrukt is binnen een grijzig kader (perkament): de legende van de godin Suvi en haar broer Rhei.
Terwijl de verhalen zich ontwikkelen, waarbij duidelijk de nadruk ligt op Vana en Fokko, wordt duidelijk wat het verleden te maken heeft met het heden, en wat de toekomst brengen moet.

Het is mede door deze afwisseling, maar gewoon ook omdat de schrijfster een goede hand van vertellen heeft, een heerlijk spannend verhaal. De onderlinge relaties zijn realistisch beschreven, het kader is fantasy. De kern is de strijd tussen goed en kwaad, en er is volop magie aanwezig. De ideale mix voor een lekker boek!
Het smaakt naar meer!

Marjo op leestafel.info

***

29 januari 2012

Let op: deze recensie bevat enkele SPOILERS.

‘Mam! Wil je alsjeblíeft verder lezen. Mam!’
Dat was de reactie van mijn elfjarige dochter, bij het voorlezen uit Bianca Mastenbroeks Geheugenstrijd. En ja, dat voorlezen kun je lang volhouden. Bij mijn oudste eindigde het met De ban van de Ring. Mijn jongste ging helemaal op in het verhaal van Vana en Fokko in het imaginaire Arandia.
En terecht.
Vana en Fokko zijn een tweeling die – zoals gebruikelijk in Arandia – op het moment dat ze volwassen worden worden voorgesteld aan de koning. Daar is een reden voor, blijkt snel. Want sommige kinderen ontwikkelen in hun pubertijd hoorns. En gehoornden zijn magiërs. Alleen worden ze ook verborgen gehouden voor de rest van de bevolking. In het geheim werken de gehoornden aan de beveiliging van het eiland tegen de vijanden van het vasteland. Ook gehoorden, maar dan wel van het soort dat niets anders wil dan Arandia vernietigen. En dan is er nog dat kleine, kleine probleempje. Een magiër met slechts een hoorn, kan zijn kracht niet ongestraft gebruiken. Elke keer dat hij magie gebruikt, verliest hij een klein deel van zijn geheugen. Maar dan wordt Arandia aangevallen en moeten Fokko en Vana vechten voor hun land.
Ik kende het verhaal zelf al, omdat ik een eerdere versie had gelezen en becommentarieerd. Het eindresultaat lees je dan vanzelfsprekend met andere ogen. Ikzelf was enthousiast. De eerste keer, na het lezen van de ruwe versie. De tweede keer dubbel zo hard, want het is nog veel beter geworden. Maar de reactie van mijn dochter was verreweg de eerlijkste. ‘Doorgaan, mama. Alsjeblieft. Het is zó spannend.’

Tuurlijk heb ik wel wat aanmerkingen. Sommige ontwikkelingen zijn wat kort door de bocht. De ouders van Fokko en Vana laten hun kinderen wel erg gemakkelijk achter onder de hoede van de koning. Fokko wordt soms een beetje knullig beschreven. Als Fokko voor het eerst met moord en doodslag te maken krijgt, stapt hij daar wel makkelijk overheen. Mauli, een van de slechte tovenaars, is wel erg geobsedeerd. En ja, de Fokko en Mauli doden en dat wordt nogal plastisch beschreven.

Maar dat alles neemt niet weg dat het een origineel en spannend verhaal is. Een verhaal dat een mooie parallel schets tussen Arandia en onze wereld. Een verhaal over vooroordelen en blind geloof. Over plicht en noodzaak. Een spannende fantasy die niet voor de doelgroep op de knieën gaat en de lezer tot het einde geboeid houdt. Een verhaal dat de vraag oproept: wanneer komt Geheugenstrijd deel 2?

Bianca Mastenbroek heeft een krachtig en spannend verhaal geschreven, dat de moeite van het lezen meer dan waard is. En dan is er nog tekenares Iris Compiet. Zij tekende een warme, emotievolle voorplaat waar je naar blijft kijken. Fijn boek om naast je op je nachtkastje te hebben.

Kinderboekenauteur Christien Boomsma

***

23 maart 2012

Vana en haar tweelingbroer Fokko zijn samen met hun ouders op weg naar de koning van Arandia. Sinds kort is Vana geen kind meer, maar een vrouw en ook Fokko is nu een man. Hun ouders krijgen voor ieder volwassen kind een zak met zilver munten. Maar als ze voor de koning verschijnen, gebeurt er iets waar ze beiden niet op gerekend hadden: ze worden toegelaten tot een speciale opleiding. Hoewel hun ouders door het dolle zijn, vertrouwt de tweeling het niet helemaal, wat houden ze voor hun verborgen? Al snel komen ze achter de waarheid, dat zij, Fokko en Vana tot de gehoornden behoren en over magie beschikken! Hun grote ontdekking is echter niet zo geweldig als het op het eerste gezicht klinkt: er staat een oorlog voor de deur met de gehoornden van het vaste land. Vana en Fokko zullen beide mee moeten vechten als ze deze oorlog willen winnen, maar tijdens hun strijd tegen de vijand ontdekken ze steeds meer geheimen.

Geheugenstrijd (12+) is het eerste deel van de trilogie en het belooft heel wat voor de rest van de delen. Magische gevechten tussen twee soorten mensen die eigenlijk in oorsprong broeders en zusters van elkaar zijn en een tweeling die op de een of andere manier een sleutelrol gaat spelen.
In het begin komt Geheugenstrijd helaas wat stroef op gang, echt sfeer is er niet en hoewel de personages op reis zijn, krijg je daar weinig van mee. De dialogen zijn echter wel sterk en de eigenwijsheid van de tweeling komt al meteen om de hoek zetten, maar daar is het dan alles mee gezegd. Als er dan ook nog een tweede verhaallijn bijkomt, dan werkt dat alleen maar verwarrend.
Maar dan komt het verhaal op gang, de tweeling begint aan hun opleiding en als je op de helft van het boek bent, komt het ineens in een stroomversnelling. De gebeurtenissen volgen elkaar in een rap tempo op en Vana en Fokko beginnen steeds echter te worden. Tegen het einde van het boek komen ze echt uit de verf en zit zelfs de volwassen lezer op het puntje van zijn stoel.

Met het einde heeft Bianca Mastenbroek dan ook een behoorlijk hoge lat voor zichzelf gelegd voor het tweede deel. Het is dan te hopen dat ze dit niveau van schrijven direct op de eerste paar pagina’s weet vast te houden, want na zo’n einde zou het zonde zijn als deel twee zijn tijd nodig had om op gang te komen.

3,5 ster

Stéphanie de Geus van Fantasyboeken.org

***

9 april 2012

Let op: deze recensie bevat enkele SPOILERS.

Vana en Fokko wonen in de stad Arandia. Wanneer voor de tweeling de puberteit aanbreekt, worden zij, zoals alle andere pubers, door de koning ontboden. Vana en Fokko worden uitgenodigd om een opleiding te genieten in het paleis van de koning. Wat eerst een hele eer lijkt te zijn, blijkt nadien een enorme opgave. Vana en Fokko blijken afstammelingen te zijn van de Gehoornden. Bij Vana groeien er tijdens het verblijf bij de koning twee ontzaglijk grote hoorns op haar hoofd. Bij Fokko groeit er maar één. In die hoorns zit magie verborgen. Magie die ze allebei op een andere manier moeten leren gebruiken. En veel te snel blijkt waarom. De stad Arandia wordt bedreigd en de enige hoop tot redding ligt in de handen van de tweeling.
Bianca Mastenbroek pent hier een verfrissend origineel fantasyverhaal neer voor ons. Toch mist het verhaal met momenten enige diepgang. De personages in het boek hadden meer uitgewerkt mogen worden. De band tussen de tweeling bijvoorbeeld. Of de eigenheid van het meisje Mauli. Mauli, het Rheidoriaans meisje dat uitverkoren is om de stad Arandia aan te vallen en alle Gehoornden daar te vernietigen.
Doorheen het verhaal kom je wel te weten hoe de strijd tussen Arandia en het land van Rheidor is ontstaan. Op aparte pagina’s wordt  geleidelijk de legende van Suvi en Rhei onthuld: 200 jaar geleden werd er een tweeling geboren, Suvi en Rhei. Ze bleken allebei Gehoornden te zijn. Suvi wilde met haar krachten mensen helpen en de wereld verbeteren. Rhei daarentegen begon te genieten van de macht die hij had over anderen met zijn hoorn en werd een echte dictator. Hij verbande zelfs zijn eigen zus! Zijn zus zag hoe Rhei alles kapot maakte en vond maar één oplossing: Rhei voor zichzelf behoeden. Telkens hij zijn krachten gebruikte, zou een deel van zijn geheugen verdwijnen. Uiteindelijk zou hij zich niets meer herinneren en zou er een nieuwe Rhei ‘herboren’ zijn.
Het verhaal van Suvi en Rhei weerspiegelt hier hoe mensen uit onze wereld kunnen omgaan met hun krachten en machten. Het vertelt het verhaal over hoe het goede het wint van het kwade.
Het verhaal van Mauli en Fokko vertelt iets gelijkaardigs. Allebei zijn ze opgeleid om te moorden. Ze moorden vanuit een ideaal die hen opgelegd is. Ze moorden vanuit de overtuiging dat wat ze doen het goede is. En toch voelen ze instinctmatig aan dat dit moorden niet de oplossing is. Uiteindelijk kiest Fokko, in tegenstelling tot zijn alter ego Rhei, voor het goede.
Ook deze verhaallijn kunnen we perfect spiegelen aan onze hedendaagse maatschappij met zijn vooroordelen en angsten voor het onbekende.
De prent die gekozen is voor de front van het boek geeft een duidelijk beeld van de inhoud. Hoewel je je er nog niets bij kunt voorstellen zolang je het boek zelf niet hebt gelezen. Het geeft je enig beeld van hoe de auteur zelf het hoofdpersonage Vana visualiseert. De andere personages dien je zelf maar te ‘ontwikkelen’. En dat vind ik positief. Dat er ruimte wordt gelaten voor eigen fantasie en invulling.
Samengevat is 'Geheugenstrijd' een vlot geschreven verhaal dat op een originele manier enkele zware hedendaagse thema’s aankaart. Daarbij laat het ons ook even wegglijden in een andere wereld.
Het verhaal mocht enkel nog meer uitgewerkt zijn: meer uitdiepen van de personages, de spannende stukken uit het verhaal iets meer uitwerken, meer omschrijven van heel de context. Het zal zeker jongeren die van fantasy houden, kunnen bekoren.

2 sterren

Ilse Verhulst van pluizer.be kinderboeken recensies & voorleestips

***

19 augustus 2014

Het leven van Vana en Fokko verandert volledig als ze door de koning van Arandia uitgekozen worden voor een speciale opleiding. Een hele eer, maar toch is de tweeling wantrouwend. Hun leraren lijken iets verborgen te houden. Ze komen erachter dat het eiland land niet zo veilig is als ze altijd hadden gedacht. De magische barrière die Arandia moet beschermen, is ernstig verzwakt. Dan zet een vernietigende oorlogsvloot koers naar het eiland. De dienaren van de Gehoornde hebben maar een doel: het leven op Arandia verwoesten. Vana en Fokko vechten ieder hun eigen strijd tegen de vijand. Een strijd die heb steeds dichter bij een afschuwelijk geheim en een onmogelijke keus brengt.

Aan het eind van de ieder hoofdstuk, vinden we een bladzijde met daarop een stukje van het verhaal van de goden Suvi en Rhei. Deze tweeling van 200 jaar eerder hadden magische hoorns op hun hoofd. Suvi heeft er twee en daarmee vrijwel ongelimiteerde krachten, Rhei heeft er maar één en kan daardoor zonder magie komen te zitten. Rhei voelt zich machtig en gebruikt zijn hoorn om de mensen te onderwerpen. Zijn zus Suvi probeert hem tegen te houden. Uit deze legende is de strijd tussen de bevolking van Arandia en de dienaren van de Gehoornde ontstaan.

In het begin van Geheugenstrijd is het niet onmiddellijk duidelijk waar Mastenbroek naartoe wil. Twee eigenwijze, kibbelende 13-jarigen reizen met hun ouders door het bos. Onderwerp van het gekibbel: zijn ze al volwassen? Het antwoord: nee.
Maar naarmate het verhaal verder vordert, ontwikkelen zij zich snel. Op hun hoofden blijken ook magische hoorns te groeien: Vana heeft er twee, Fokko één. De koppige tweeling veranderen in verstandige, jonge mensen die samen de strijd aan gaan tegen Mauli en haar volk.

Mauli, net als hier in de recensie, duikt opeens op halverwege het boek. Zonder waarschuwing. In hoofdstuk 7 speelt deze tiener opeens de hoofdrol. Mijn eerste reactie was: Huh, waar komt zij nou opeens vandaan?
Na de kennismaking met deze vijand, komt het boek echt goed op gang, en voegen de verhalen zich goed samen. Gebeurtenissen stapelen zich op en spanning bouwt zich op. Mauli komt recht tegenover Fokko te staan. Beiden moeten de ander doden om hun taak te volbrengen. Geen gemakkelijke opgave.

Ondanks de langzame start, is Geheugenstrijd een spannend fantasyboek voor de jeugd, maar ook de volwassen lezer zal van het verhaal kunnen genieten. Er is een duidelijk onderscheid tussen goed en kwaad, en uiteindelijk hebben de belangrijkste personages toch voldoende diepgang meegekregen, waardoor je als lezer echt met ze mee kunt leven. Geheugenstrijd is het eerste boek van een trilogie. Ondanks dat dit boek zelf al een goed einde heeft, ben ik toch nieuwsgierig wat de tweeling de komende boeken nog gaat beleven.

Tenslotte nog een complimentje voor Iris Compiet die de illustratie op de cover van Geheugenstrijd heeft gemaakt. Deze tekening maakt het beeld dat ze lezer heeft van het verhaal compleet. Het voegt echt iets toe, en het is gewoon een mooi plaatje.

Felice Beekhuis van Boekenbijlage.nl

 

Logo Bianca Mastenbroek
Bianca Mastenbroek Bianca Mastenbroek (1975) is geboren en getogen in De Moer (zes straten, een kerk en een café) en woont sinds 1995 in Eindhoven.
Zoals heel veel schrijvers was ze van jongs af aan al gek op lezen en schrijven. Als kind schreef ze hele schriften vol. Haar allereerste ‘boek’ heeft ze als tiener nog op de typemachine uitgetypt.
 
  Lees meer op de pagina 'Auteur'  
     
Geheugenstrijd