Home

- Nieuws
- Auteur
- Publicaties
- Bestellen
- Gastenboek

Mail

Volg mij op

Boeken

- kinderen
- jeugd
- volwassenen

Bobbel en Bengel gaan aapjes kijken

Recensies

Introductie

Fragment

 

Jouw recensie van  Bottenduider hier?  Stuur je recensie naar info@biancamastenbroek.nl en ik plaats hem op de website.

Ik heb al aardig wat boeken onder handen gehad en jouw verhaal staat als een huis! Alle ingrediënten zitten erin.
Het verhaal blijft tot het laatste moment spannend en is geweldig geschreven. Jij schrijft heel beeldend. Je 'ziet' als het ware alles gebeuren. Heerlijk vind ik dat.
Mooi bedacht hoe je het verhaal hebt opgebouwd met de diverse verhaallijnen. Je bouwt de spanning heel goed op en net als je denkt dat je iets weet... blijkt het toch anders te zijn.
De verhaallijnen wisselen elkaar heel goed af. Knap gedaan!  Dat maakt het zó leuk en afwisselend. Per hoofdstuk wordt je meegezogen. Dus gaat het verhaal over Ajala dan leef je met haar mee, gaat het over de jongens dan zit je weer in dat verhaal. En dan de verrader nog niet te vergeten!
En jeetje wat een spannend en spetterend einde. Totáál anders dan ik had verwacht. Maar ja, jij zet de lezer wel vaker op het verkeerde been. Wat heb je het spannend gemaakt!

Wat een fantasie heb jij en wat krijg je het allemaal mooi op papier! Petje af! Ik heb met volle teugen van Bottenduider genoten.

Ellen Fekkes, corrector van jeugdboeken (van onder meer Uitgeverij De Omslag), juli 2010

***

Het boek ‘Bottenduider’ vertelt het verhaal van de vijtienjarige hofduider Ajala. Zij komt nog onervaren voor een groot gevaar te staan. Verder volg je nog andere personen die direct of indirect met haar te maken te hebben. Op de cover, die een nogal paarse kleur heeft, staan een meisje en een kasteel. Vooral door de paarse kaft had ik het idee hier te maken te hebben met een boek voor meisjes. Het is voor mij al het tweede jeugdboek dat ik recenseer en ik kan dit alleen maar toe juichen. Toch vroeg ik mij wel af of ik er nog plezier aan ging beleven.
Bottenduider heeft een mooie insteek met een meisje die de hoofdrol heeft. Dit zorgde er bij mij voor dat het gevoel dat dit boek geschreven is voor meisjes, nog groter werd. Dit is natuurlijk niet erg, want ik zelf zou zo geen fantasy-boeken uit mijn hoofd weten die gericht zijn op meisjes of de jonge vrouw. Lang bleef dit gevoel wel bij mij hangen. Het verhaal is in het begin vrij gemoedelijk en zal de jonge jongens onder ons zeker niet vast gaan houden. Zelfs deze jongvolwassene met een jonge geest had er moeite mee om zijn aandacht bij het boek te houden (of de meisjes hierin zullen slagen, weet ik natuurlijk niet). Dit vind ik zonde, want ik beleef vaak plezier met het lezen van jeugdboeken. Een goed geschreven jeugdboek kan leuk zijn voor een ouder publiek. Denk bijvoorbeeld aan Harry Potter, De boeken over Artemis Fowl of de wat onbekendere boeken De Klifkronieken. Deze heb ik stuk voor stuk gelezen toen ik puberend dan wel in naam volwassen was.
Wat gebeurt er nu als je even doorzet? Het is zeker geen dik boek dus je hoeft niet lang door te zetten, want het is geen Mazalan Empire verhaal waarin je eerst een compleet boek door moet worstelen voor het echt leuk wordt. Nee na achttien bladzijden komt de eerste verrassing al, namelijk zwarte bladzijden. Deze bladzijden geven jou een kijk in de geest van de slechterik. Dit prikkelde mij al. Het is iets wat erg duidelijk is en wat vooral voor de jeugd erg handig kan zijn. Deze bladzijden zijn een groot pluspunt en geeft het verhaal iets unieks. Verder in het verhaal komt er daarnaast nog meer diepte. Er komen personages voorbij die tot de verbeelding spreken. De dingen die de hoofdpersoon meemaakt, zijn boeiend. Ja, het duurt even maar dan wordt het verhaal daadwerkelijk vermakelijk. Dan blijkt het geen boek voor vrouwen, nee, dan blijkt het een boek voor beide geslachten. Maar daarbij wel in het achterhoofd gehouden dat het geschreven is voor de jeugd. Er zit zelfs een plotwending in die misschien niet iedereen gaat verrassen, maar toch een die ik zelfs even niet zag aankomen. Ja, er zijn zeker veel goede elementen in het verhaal.
Het is jammer dat dit boek de kaft heeft gekregen welke het nu heeft. Persoonlijk vind ik niet dat het een goede indruk geeft van wat het verhaal biedt. Als ik mij even in de geest van een twaalfjarige jongen verplaats, zou ik dit boek niet uit de kast pakken. Toch zal ik - als ik hem dan toch (stiekem) leen van mijn zusje - het een leuk en boeiend verhaal gaan vinden en al helemaal als je voorbij de helft van de bladzijden komt. Alles meegenomen geef ik het boek een 7,8 en de tip aan de schrijfster om bij het volgende boek kritisch naar de kaft te gaan kijken, want een goeie eerste indruk scheelt een hoop.

Fantasy Realm, oktober 2010

***

Hoofdpersoon Ajala (15) leeft in de middeleeuwen. Zij is zieneres en woont in het kasteel van de koning. Ajala doet een voorspelling en voorziet dat de koning in gevaar is, evenals zijn onderdanen. Dit heeft met water te maken. In opdracht van de koning gaan onder andere Lanzo en zijn page Miron (14) op zoek naar de bron. Ajala staat voor het goede en is een sterke persoonlijkheid. Samen met Lanzo en Miron probeert zij een ramp af te wenden. De hoofdstukken wisselen van perspectief tussen Ajala en Miron. Elk hoofdstuk wordt afgesloten met een letterlijk zwarte bladzijde met de gedachten van het kwaad. De auteur heeft verschillende fantasyboeken geschreven. Dit is haar eerste jeugdboek. Zij heeft een prettige stijl van schrijven waarin de lezer informatie krijgt over de verhaalpersonen en hun leefomgeving. Het verhaal is spannend en gaandeweg komt de lezer samen met de hoofdpersoon meer te weten. De vele namen maken het begin lastig. Het slot is goed, maar een beetje sentimenteel. Vanaf ca. 13 jaar.

Sandra Oosterveen, NBD/Biblion, november 2010

***

Leerlinghofduider Ajala wordt bij de koning geroepen om een duiding te doen. Zenuwachtig grist ze de Botten van Odmund, haar leermeester, mee en snelt naar de troonzaal vergezeld van Reinold, de raadgever van de koning.  Hij fluistert haar toe dat als de Botten slecht vallen, ze dat niet mag zeggen. Niet met de rest van het hof erbij. Een beetje zenuwachtig en niet goed wetend wat ze moet doen, loopt ze naar de tafel waar ze de Botten werpt. Ze vallen zoals ze vreest: onheil. Moet ze het nu zeggen of niet? Liegen of de waarheid vertellen? Stilletjes vervloekt ze haar leermeester die juist nu op familiebezoek is. Ze besluit te liegen, maar bespreekt het later met de koning. Een barre tijd volgt. Wat voor onheil komt er en wie is de verrader? Van de Botten komt geen duidelijk antwoord, dus Ajala moet dit zelf uitzoeken.

Ik heb genoten van dit boek. Niet alleen vanwege het onheil dat ontrafeld moet worden, maar ook omdat de schrijfster de moeite heeft genomen alle Botten een naam te geven. Bovendien heeft ieder Bot een bepaalde betekenis die door het boek heen uitgelegd wordt. Reuze knap en heel interessant. Je leeft mee met de worsteling van Ajala, die ineens de verantwoordelijkheid heeft van een hofduider in plaats van die van een leerling. Wat ook erg aan de sfeer bijdraagt, zijn de zwarte pagina’s waarop de verrader spreekt. Ik zag erg naar deze pagina’s uit, omdat deze spannend zijn,  telkens een tipje van de sluier oplichten over de identiteit van de verrader of je juist op een dwaalspoor brengen. Leuk gedaan.

Redacteur Cocky van Dijk geeft de maximale twee duimen omhoog in Pure Fantasy nummer 21, december 2010.

***

Ik vind Bottenduider een ontzettend spannend boek.

De hoofdpersoon, Ajala, moet de koning adviseren. Een moeilijke opdracht als je leerling van de Bottenduider bent.
Ze ontdekt een gruwelijk geheim. Dat maakt alles aan het hof anders dan het lijkt. Wie kan ze vertrouwen?
De Bottenduidingen wijzen op de dreiging van gevaar. Ontdekt Ajala op tijd waar dat vandaan komt?
Vanaf de allereerste bladzijde leef je met Ajala mee. Ze is slim, maar haar verborgen tegenstander is een duister persoon die wraak zoekt en magische krachten gebruikt.
Het is een spannend verhaal met prachtige beschrijvingen, met magie en Middeleeuws bijgeloof. Een boek om in een keer uit te lezen!

Hanneke van Mierlo, februari 2011

 

Logo Bianca Mastenbroek
Bianca Mastenbroek Bianca Mastenbroek (1975) is geboren en getogen in De Moer (zes straten, een kerk en een café) en woont sinds 1995 in Eindhoven.
Zoals heel veel schrijvers was ze van jongs af aan al gek op lezen en schrijven. Als kind schreef ze hele schriften vol. Haar allereerste ‘boek’ heeft ze als tiener nog op de typemachine uitgetypt.
 
  Lees meer op de pagina 'Auteur'  
     
Vuurproef