Home

- Nieuws
- Auteur
- Publicaties
- Bestellen
- Lezers op de foto

Mail

Volg mij op

Boeken

- kinderen
- jeugd
- volwassenen

Nieuws

Nieuws 2015

2018

2017

2016

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008


December

Dit jaar mocht ik voor uitgeverij Delubas hun kerstverhaal schrijven. Dit verhaal stellen ze gratis beschikbaar. Het is leuk om voor te lezen (vanaf groep vijf) of natuurlijk om zelf te lezen. Op http://www.delubas.nl/Nieuws is de pdf te downloaden, net als alle afbeeldingen voor het digibord.
Maar je kunt het verhaal ook gewoon hier lezen! Met prachtige illustraties van Andrea Kruis.

'It’s Christmas time…’
De muziek galmt door het huis. Sanne stampt de trap af. ‘Kan het
wat zachter?’
In de woonkamer is mama druk met dozen vol slingers en lampjes. ‘Ben je daar eindelijk? Ik heb al drie keer geroepen. Help je mee de kerstboom te versieren?’
‘Nee.’
Mama fronst. ‘Nee?’
‘Je hoort me toch.’
Mama draait de muziek zachter. ‘We zetten altijd samen de kerstboom op de zaterdag voor kerst.’
Sanne steekt haar neus de lucht in. ‘Nu dus niet. Zo geen zin in kerst.’
‘Hoe kan dat nou?’
‘Wat denk je zelf?’ Sanne draait zich om en wil terug naar haar kamer lopen.
Maar mama pakt haar bij de arm. ‘Wat is er?’
‘Gewoon…’ Samen met de tranen komt het eruit: ‘Ik vind het niet leuk dat jij weer moet werken met kerst. Dat ik wéér naar opa en oma moet. Waarom kunnen wij niet één keer samen kerst vieren?’
Mama drukt haar tegen zich aan. ‘Hoe moeten de ouderen in bed komen als ik niet ga werken? Van wie krijgen ze hun medicijnen?’
Dat kan me niets schelen, denkt Sanne.
‘En wij brunchen toch samen op eerste kerstdag?’
Ja, terwijl mama de hele tijd op haar horloge kijkt om niet te laat te komen op haar werk.
‘Opa en oma gaan het daarna gezellig maken met jou.’
Het is niet gezellig, want mama is er niet bij, snapt ze dat niet?
‘Ik blijf liever in mijn eentje thuis.’
‘En wat moet ik dan tegen opa en oma zeggen? Kerst vier je samen.’
‘Hoor wie het zegt.’ Sanne vlucht weg.
‘Je gaat de kerst niet voor opa en oma verpesten!’
Met een knal gooit Sanne haar slaapkamerdeur dicht. Kerst is al verpest.
Daar hoeft zij niets meer voor te doen.

'Jingle bells, jingle bells…’ zingt Floor.
Sanne geeft haar vriendin een nijdige blik. ‘Doe niet zo vrolijk.’
‘Doe niet zo chagrijnig. We hebben vakantie! Het is bijna kerst en er ligt
sneeuw. Wat wil je nog meer?’
Kerst met mijn moeder vieren, denkt Sanne, maar ze zegt: ‘Verplicht gezellig doen, je volstoppen en zogenaamd blij zijn met stomme cadeautjes.’
‘Ik ga léúke cadeautjes kopen en jij gaat helpen die te scoren.’
Nou, denkt Sanne, ik ben niet van plan om iets voor mama of opa en oma
te kopen. Ze slentert achter Floor aan door het winkelcentrum. Overal kerstmuziek, sneeuwpoppen, rendieren en vrolijke mensen. Bah! Kerst is het stomste feest van het jaar.
Behalve als… Ze grijpt Floors winterjas. ‘Mag ik kerst bij jullie vieren?’
Floor kijkt haar met opgetrokken wenkbrauwen aan. ‘Wil je dat?’
‘Ja!’
‘Dat zou best gezellig zijn.’ Floor lacht. ‘Als ik thuis ben, vraag ik het meteen.’
Sanne kan niet wachten!

'All I want for Christmas is you…’ zingt Floor aan de telefoon.
‘Mag het?’ Sanne voelt de hoop als een rollende sneeuwbal groter
en groter worden.
‘Het spijt me,’ zegt Floor met een zucht. ‘Mijn ouders willen met het gezin
alleen zijn. Flauw hè?’
De sneeuwbal spat in Sannes gezicht uit elkaar. Ze mompelt een doei en smijt de telefoon van zich af. Met een zwaai maait ze alle papieren en boeken van haar bureau op de grond. Nét als haar kamerdeur opengaat.
‘Sanne, ik ga zo boodschappen doe…’ Mama valt stil. ‘Wat is dit?’
‘Ik haat kerst! Ik wil niet naar opa en oma! Kan ik niet met jou mee naar je werk?’
‘Nee meisje, met kerst gaat dat niet. We moeten voor het kerstmaal zorgen en daarna willen veel mensen naar de wc of naar bed. Ik ben de hele avond aan het rennen, want met de feestdagen hebben we altijd te weinig personeel. Maar… ga morgen mee, dan kun je onze vrijwilligster helpen.’
Alsof ze daar zin in heeft! Ze heeft nergens meer zin in. Zelfs niet om morgen naar Floor te gaan.
‘Nee, ik blijf thuis.’
‘Niets daarvan,’ zegt mama strijdlustig. ‘Morgen ga je met me mee.’
Geen huisarrest, maar verzorgingshuisarrest, denkt Sanne. Had ik mijn grote mond maar gehouden.

'Last Christmas I gave you my heart…’
Mama blèrt mee met de radio en draait een woonwijk in. Sanne is
hier eerder geweest, maar alles ziet er anders uit met de sneeuw, lampjes en kerstversiering.
Mama parkeert de auto bij Verzorgingscentrum Horizon. Binnen groet ze een aantal ouderen die bij elkaar zitten in een grote woonkamer. Een vrouw deelt koffi e en koekjes rond. ‘Dit is Evelien, onze vrijwilligster, maar zij komt niet met kerst.’
Nee, die viert vast kerst met haar gezin, die stopt haar kinderen niet weg bij opa en oma, denkt Sanne.
‘We zijn dan maar met drie mensen om iedereen te helpen. Dan hebben we amper tijd voor koffi e of een praatje, terwijl kerst voor veel ouderen een eenzame tijd is.’
Sanne haalt haar schouders op.
‘Maar vandaag ben jij er. Vraag maar aan Evelien wat je kunt doen. Ik moet nu medicijnen rondbrengen. Tot straks.’ Mama laat haar achter bij Evelien.
‘Weet je wat geweldig zou zijn?’ vraagt Evelien. ‘Als jij met mevrouw Veenstra koekjes zou willen bakken. Dat is haar grote hobby, maar haar handen doen te veel pijn door de reuma. Als ik in mijn eentje ben, heb ik geen tijd om haar te helpen en ze heeft verder niemand.’
‘Best,’ zegt Sanne.

Evelien haalt ingrediënten in de grote keuken en neemt haar mee naar de eerste etage. Daar klopt ze op de deur van kamer 114. Een oude vrouw met een rollator doet open.
‘Mevrouw Veenstra, ik heb een verrassing voor u. Dit is Sanne en zij wil samen met u koekjes bakken.’
In het rimpelige gezicht van mevrouw Veenstra verschijnt een brede lach. ‘Is dat waar?’ Haar stem lijkt te huppelen. ‘Kom binnen, kind, dan leer ik je mijn geheime recept.’
Sanne neemt de ingrediënten over van Evelien. De kleine kamer staat vol
prulletjes en lijstjes, maar nergens een kerstboom, kerststal of kerststukje.
Misschien houdt zij ook niet van kerst, denkt Sanne en meteen vindt ze de
oude vrouw aardig.
Ze gaan samen aan de slag: mevrouw Veenstra deelt orders uit en Sanne
mengt en kneedt. Als ze een mooi deeg heeft, wijst mevrouw Veenstra met
haar trillende hand naar het bovenste keukenkastje. ‘Daar zijn de vormpjes weggestopt, zal ik een zuster roepen?’
‘Dat hoeft niet,’ zegt Sanne stoer. ‘Als ik op een stoel mag staan, kan ik er wel bij.’ Ze sleept en klimt en vindt een kartonnen doos met metalen bakvormpjes. Kerstbomen, kerstkransjes en sneeuwpoppen.
‘Ik dacht dat u niet van kerst hield,’ zegt ze.
‘Kind toch, kerst is het mooiste feest van het jaar. Een tijd om samen te zijn met degenen van wie je houdt. Maar alle mensen van wie ik houd, zijn dood.’
‘Wat erg!’ roept Sanne.
‘Voor mij hoeft kerst niet meer. Ik ga zelfs niet naar het kerstmaal hier. Maar jij moet ervan genieten. Daarom mag jij de koekjes straks mee naar huis nemen. Om ze te delen met de mensen van wie je houdt.’
Dat is wel heel lief en zielig tegelijk, denkt Sanne.
‘En u dan?’
‘Ik heb een fantastische middag gehad, dankzij jou. Die koekjes zijn mijn
bedankje.’
Sanne wil iets terugdoen voor mevrouw Veenstra. Langzaam rijst er een plan in haar hoofd.

'Silent night, holy night…’
Oma neuriet mee, terwijl Sanne de laatste kruimels chocoladetaart
weg kauwt. ‘Het was heerlijk, maar nu wil ik graag gaan.’
‘Mogen we dan eindelijk weten waar we naartoe gaan? Je hebt ons nieuwsgierig gemaakt aan de telefoon,’ zegt opa. ‘Geheimzinnig hoor, een uitje in plaats van cadeautjes onder de boom!’
‘Kerst draait niet om cadeautjes.’ Sanne pakt de routebeschrijving uit het
voorvak van haar weekendtas, hangt de overvolle tas over haar schouder en wacht ongeduldig tot opa en oma klaar zijn.
Als ze in de auto zitten, wijst zij de weg.
Halverwege zegt opa: ‘Ik weet waar we heengaan! Naar je moeders werk.’
Oma draait zich half om in de voorstoel. ‘Ik weet niet of je moeder dit een
leuke verrassing vindt, Sanne.’
‘We gaan ook niet voor mama. Wij gaan naar mevrouw Veenstra. Die heeft niemand meer. Dus ik dacht: wij gaan haar gezelschap houden.’
‘Meisje toch,’ roept oma uit, ‘dat is erg lief van je.’
‘Maar zit mevrouw Veenstra op ons te wachten?’ vraagt opa.
‘Dat denk ik wel.’ Dat hoopt ze toch echt! Maar Sanne vindt het best spannend om aan te kloppen bij kamer 114. Wat als mevrouw Veenstra geenbezoek wil? Dan staat ze hier met de verrassing in haar tas.
Gelukkig, de deur gaat open.
‘Ja?’
‘Hallo mevrouw Veenstra, herinnert u zich mij? U zei dat ik moest genieten van de kerst. Dat kan ik niet als u hier alleen zit. Dit zijn mijn opa en oma. Mogen we vanavond kerst bij u vieren?’

Mevrouw Veenstra kijkt hen verbaasd aan.
‘Maar… ik heb helemaal niets in huis. Niet eens een kerstboom.’
‘Geen probleem.’ Sanne wurmt zich langs mevrouw Veenstra naar binnen.
‘Kijk eens wat ik heb?’ Uit haar tas tovert ze een kunstkerstboompje, met ballen en lampjes. Ze heeft het gekocht van haar zakgeld. Zodra ze de stekker in het stopcontact doet, wordt het gezellig in de kamer.
Mevrouw Veenstra slaat haar handen voor haar mond. ‘Kind toch, dat had je niet hoeven doen. Ik heb niets voor jou.’
‘Ik heb toch al koekjes gehad?’
Mevrouw Veenstra gaat naast de kerstboom zitten. ‘Wat een mooi cadeau!’
Dankbaar kijkt ze Sanne aan. ‘Vroeger hadden wij geen geld voor kerstcadeaus. Dan gaven wij elkaar een verhaal bij de kerstboom. Ik zou jou ook graag een verhaal willen geven.’
Sanne lacht. ‘Wat een goed idee! Want ik had geen cadeau gekocht voor opa en oma.’ Omdat ze boos was. Daar heeft ze nu best spijt van. ‘Dan krijgen zij van mij een verhaal bij de boom.’
‘Ik wil ook een verhaal vertellen,’ zeggen opa en oma tegelijk.
Mevrouw Veenstra vertelt een spannend avontuur dat zij en haar man beleefden toen ze met hun boot door Nederland voeren. Daarna vertelt Sanne over de leukste dag op school dit jaar. Opa biecht op dat hij ooit iets heel stouts heeft gedaan tijdens de kerstmis. Oma kijkt hem liefdevol aan. ‘Dan zal ik jullie nu vertellen hoe ik de liefde van mijn leven ontmoet heb.’


Net als oma klaar is, wordt er op de deur geklopt. ‘Mevrouw Veenstra, het is bijna elf uur, ik kom uw steunkousen uittrekken.’
‘Mama!’
Met grote ogen komt mama binnen. ‘Wat doen jullie hier?’
‘Mij de mooiste kerst sinds jaren bezorgen,’ zegt mevrouw Veenstra. ‘U heeft een geweldige dochter.’
‘We waren elkaar cadeauverhalen aan het vertellen, mama. Heb jij tijd voor één verhaal?’
Mama drukt haar lippen op elkaar. ‘Ach wat ook,’ zegt ze dan. ‘Het is kerst. En mijn dienst zit er bijna op, mevrouw Veenstra is de laatste cliënt voor vanavond.’
Als mama aan haar verhaal begint, voelt Sanne zich vanbinnen helemaal warm worden. Mevrouw Veenstra heeft gelijk, denkt ze, dit is de mooiste kerst sinds jaren!

November

BoschIn 2016 is het 500 jaar geleden dat een van Nederlands grootste meesters is overleden: Jheronimus Bosch. Een kunstenaar die bekend staat om zijn bizarre, fantasierijke werken vol wonderlijke en vooral duivelse wezens. Een kunstenaar die 500 jaar na dato nog inspireert!
Want wat dreef hem tot zijn bijzondere werken? Er is al heel wat gespeculeerd, maar feiten zijn er weinig.
Daarom ben ik zelf naar het 's-Hertogenbosch van de 15e eeuw vertrokken en heb een goed gesprek gehad met Joen, zoals zijn roepnaam luidde. Hij heeft mij het verhaal verteld van zijn levenslange strijd tegen het kwaad. Een strijd die nog niet ten einde is.
Daar weet Faye, de hoofdpersoon uit Duivelmaeker alles van. Zij ziet duivels in normale mensen. Steeds meer, steeds vaker. Leraren, klasgenoten, buren, zelfs de minister-president verandert voor haar ogen in een monster. Is ze gek aan het worden? Of heeft het te maken met het vreselijke geheim dat ze al jaren met zich meedraagt?
Haar leven raakt verstrengeld met dat van Jheronimus Bosch en zijn strijd wordt de hare. Of toch niet?
Duivelmaeker moet vanwege het Jheronimus Bosch jaar (waarin er allerlei activiteiten gepland staan om het leven en de werken van de schilder te vieren) in het voorjaar van 2016 uitkomen. Dus ik ben ontzettend hard aan het schrijven!
Het wordt een heel ander boek dan mijn voorgaande boeken. Het is hedendaags en historisch, fantasierijk en waanzinnig tegelijkertijd.

SeptemberZirakel

De afgelopen (zomer)maanden heb ik hard gewerkt aan drie boeken. Een nieuwe en twee boeken die al een tijdje op stapel lagen.
Als eerste Hartsteen, een fantasyboek voor de jeugd, een heerlijk, spannend, sfeervol verhaal, waarin hoofdpersoon Rowan een bijna onmogelijke taak krijgt opgelegd. Voor nu is het af, ik laat het even rusten, en daarna ga ik proeflezers zoeken.
Daarnaast ben ik druk geweest met Zirakel. Dat verhaal schreef ik tweeënhalf jaar geleden in een veel te korte tijd voor de manuscriptenwedstrijd van uitgeverij Luithing. Mijn manuscript won niet en daarna was ik zo druk bezig met andere verhalen, dat ik er niet aan toe kwam om verder te gaan met Zirakel. De tijd verstreek en de drempel om ermee aan de slag te gaan werd hoger en hoger. Toen ik in juni op vakantie ging naar Frankrijk, heb ik het manuscript op mijn e-reader gezet en kwam erachter dat het een geweldig verhaal was. Er moest nog veel aan gebeuren, maar het had potentie! Inmiddels heb ik bijna elke zin op zijn kop gezet. Nu staat het verhaal zoals het er moet staan. Ik ben er ontzettend tevreden mee! En hoop het binnenkort naar uitgevers te sturen.
BaasbartHet laatste boek waar ik aan gewerkt heb, is het AVI stripboek dat ik samen met Remco Nieboer heb gemaakt: baas bart en kees de sjees gaan naar de kust. Ook dat boek was in grote lijnen al een tijdje klaar, er moesten nog wat puntjes op de i. We zijn nog druk met de achterkant, maar buiten dat is het boek zo goed als klaar.
Dus vanaf september kan ik me op een nieuw project gaan storten. Ik ben al bezig met research. Mijn nieuwe boek gaat iets heel bijzonders worden. Een mengeling van psychologisch, historisch, hedendaags en fantastisch. De werktitel is Duivelmaker. En ik heb ontzettend veel zin om te gaan schrijven!

Juli

genomineerdenDe longlist voor de Thea Beckmanprijs is bekend gemaakt. En... 
Vrij! is genomineerd. 
De Thea Beckmanprijs is de prijs voor het beste historische jeugdboek en wordt ieder jaar uitgereikt in Archeon.
Dus ik ben superblij met deze nominatie!

Op de longlist staan de volgende boeken:

Guido Bottinga – De Verwanten 
Caja Cazemier/Martine Letterie - Keerzijde 
Karen Dierickx - Wat niemand weet 
Wilma Geldof - Elke dag een druppel gif 
Anneriek van Heugten - Aan de rand van de stilte 
Rindert Kromhout - April is de wreedste maand 
Marco Kunst - Kroonsz 
Hans Kuyper - Achter de draad 
Bianca Mastenbroek - Vrij!
Lydia Rood - Kathelijne van Kenau 
Rob Ruggenberg - Boogschutter van Hirado 
Suzanne Wouda - Zwart water

Mei

Paradijselijk

September 2014 begon ik aan een nieuwe uitdaging: het schrijven van een thriller voor volwassenen. Een thriller die zich afspeelt in mijn eigen wijk, de Hof van Eden in Eindhoven. Een thriller waarin een afschuwelijke moord de levens van mijn hoofdpersonen volledig op zijn kop zet.
Een van die hoofdpersonen ben ikzelf. De andere is tienermoeder Daisy. In de thriller volg je ons wel en wee en leef je mee met onze zoektocht naar de dader. Ondertussen krijg je een goed beeld van het levenvan een gehandicapte en van een tienermoeder.
Ik heb mijn thriller inmiddels afgerond en naar uitgevers gestuurd. Dus nu begint het Grote Wachten. Ik hoop zo dat de uitgevers net zo enthousiast zijn over Paradijselijk als ik...

Code roodDe Biblion recensie van Code rood is uit en hartstikke positief!

De 16-jarige Tim leeft in 2042, in een tijd waarin techniek de mens dient: iedereen draagt een smartbril die als computer, mobiele telefoon en afstandsbediening functioneert, auto’s rijden vanzelf, lopen hoef je niet meer vanwege de rolstoepen en eten krijg je uit een 3D-printer. Ondanks de andere leefomstandigheden zou Tims leven ook dat van een hedendaagse jongere met een handicap kunnen zijn: vanwege zijn doofheid als gevolg van een verkeersongeluk valt hij buiten de boot op school. Hij voelt zich ook door z’n ouders niet begrepen. Gaandeweg herwint hij z’n zelfrespect. Dit verhaal is uitgegeven in de Troef-reeks, voor jongeren met een taalachterstand. Het lettertype is prettig leesbaar, de bladspiegel rustig, elke zin begint op een nieuwe regel, de uitspraken van anderen dan Tim staan in cursieve letter en er zijn een achttal schetsmatige illustraties in zwart-wit die het verhaal ondersteunen. Zeer spannend geschreven verhaal in eenvoudige taal dat aansluit bij de gevoelswereld van lezers vanaf ca. 13 jaar.

April

Mijn twintigste boek is uit! Mijn eerste sciencefictionverhaal!

Code rood is een zogenaamd makkelijk-lezen-boek. Dat wil zeggen dat het geschikt is voor jongeren die moeite hebben met lezen.

Aan het eind van de gang is de uitgang.
Als Tim naar rechts loopt, kan hij naar huis.
Dan kijkt hij naar links.
Daar is iets gevaarlijks en dat gevaar zit in een kooi van glas.
Tim weet dat het niet slim is.
Hij weet dat het heel erg stom is.
Maar hij kan zichzelf niet tegenhouden.
Tim gaat naar links.
Hij loopt naar het gevaar toe.

Tim leeft in het jaar 2042.
Eten komt uit een 3D-printer.
Maar er dreigt groot gevaar op het werk van Tims vader.
Tim wordt bang als hij geen contact meer kan krijgen met zijn vader.
Dan gaat hij op onderzoek uit.
Al snel komt Tim erachter dat zijn vader geheimen heeft.
En hij ontdekt wat het gevaar is…
Kan hij een ramp voorkomen?

De eerste recensies van Walvisvaarders zijn binnen. En ze zijn meer dan positief!! Ik ben er heel erg blij mee!

Hieronder een aantal quotes:

De schrijfster heeft al meerdere boeken op haar naam staan. Dat blijkt uit haar heldere en realistische verteltrant. Haar beschrijvingen van de zeilvaart, stormen èn het verwerken van de eerste gevangen walvis zijn filmisch en indrukwekkend.
Het verhaal verveelt geen moment. De spanningsboog is ijzersterk.

Daan van Nauta boek

Ook voor volwassenen die eens willen zien hoe zo’n walvisvaart eraan toe ging, is Walvisvaarders zeker een aanrader. Juist doordat de hoofdpersoon zo jong is en onbezonnen, is het makkelijk om je in hem in te leven. Het is een sympathieke jongen: zo’n jongen die iedereen wel kent en voor wie iedereen wel een warm plekje in het hart overheeft. Dus zet de verwarming een standje lager, en beleef het ijskoude avontuur van Tijs!

Felice Beekhuis van Boekenbijlage.nl

Super spannend en informatief! En geweldig geschreven, ik kon het boek niet wegleggen…..
Ik heb erge kou geleden tijdens het lezen….

Ingrid Engelgeer
The Read Shop, Lelystad

Ik vond het fantastisch!

Fijn om te lezen, lekker stoer en avontuurlijk.

Soms had ik het idee dat ik zelf in de sloep zat. 

Margreet Groesbeek
!pet boekverkopers, Hoogeveen

 

Maart

Stichting ’t Walvisvaarders Huisje
Uitgeverij De Vier Windstreken
& auteur Bianca Mastenbroek

nodigen je uit voor de feestelijke boekpresentatie van

walvisvaarders

Tijdens de presentatie zal walvisvaardersexpert Ineke Vonk iets vertellen over de walvisvaarders uit die tijd en haar verhaal illustreren met enkele stukken uit haar privé collectie.
Auteur Bianca Mastenbroek zal fragmenten voorlezen uit haar boek Walvisvaarders en geïnterviewd worden over de totstandkoming.
Daarna zal Ina Schrama, vaste verhalenverteller van ’t Walvisvaarders Huisje, een van de hoofdpersonen uit het boek, commandeur Klaas Daalder, tot leven brengen in een vertelling.

Met een hapje en een drankje zal er geproost worden op het verschijnen van Walvisvaarders, waarna er gelegenheid is om een gesigneerd exemplaar van het boek aan te schaffen.

Na afloop is het mogelijk om een korte rondleiding te krijgen in ’t Walvisvaarders Huisje, de voormalige woning van
commandeur Klaas Daalder. Vervoer is op eigen gelegenheid. Graag van tevoren aanmelden via inekevonk@kpnmail.nl.

Iedereen is van harte welkom!!

Zaterdag 14 maart, 14.00 uur
Walvisbottenschuur ‘Groenland’,
Maaikeduinweg 8, De Koog, Texel

Meer informatie: info@biancamastenbroek.nl, inekevonk@kpnmail.nl

uitnodiging

Februari

Mijn nieuwe boek, Walvisvaarders, is af! Hij is naar de drukker, zodat hij begin maart in de boekwinkels zal liggen. Een prachtige, superdikke hardcover met maar liefst 355 pagina's spanning en avontuur.

Maart 1725. Tijs weet het zeker: in de ijzige wateren van het verre Groenland wacht het avontuur. Nu hij en zijn beste vriend Maarten een plekje hebben veroverd op de walvisvaarder van Klaas Daalder, houdt niets hem nog tegen een held te worden en het hart van de mooie Antje te veroveren.
Maar het leven op het schip blijkt meedogenloos. Barre kou, genadeloze storm en dichte mist eisen hun tol. Als de walvisvaarder dan ook nog vast komt te zitten in het ijs, keren de bemanningsleden
zich tegen elkaar.
Tijs en Maarten vechten om te overleven, maar de kans dat ze veilig terug kunnen naar hun geliefde Texel wordt met de dag kleiner. Zal Tijs Antje ooit terugzien?


Een ijzingwekkende historische jeugdroman over hoop en wanhoop, vertrouwen en wantrouwen vriendschap en verraad.

JeRoen Murré heeft echt een geweldig mooie omslag gemaakt. Ik ben er ontzettend trots op! En ik kan niet wachten tot ik het boek in handen heb.

 

 

 

 
Logo Bianca Mastenbroek
Bianca Mastenbroek Bianca Mastenbroek (1975) is geboren en getogen in De Moer (zes straten, een kerk en een café) en woont sinds 1995 in Eindhoven.
Zoals heel veel schrijvers was ze van jongs af aan al gek op lezen en schrijven. Als kind schreef ze hele schriften vol. Haar allereerste ‘boek’ heeft ze als tiener nog op de typemachine uitgetypt.
 
  Lees meer op de pagina 'Auteur'  
     
Vuurproef Zilvernimf en andere bittere sprookjesBobbel en Bengel en aapjes kijkenHet gebroken zwaardIn de schaduw van de GeselbergDe boom inBottenduider, eerste drukBottenduiderVuurproef In de val